Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/2549 K.2023/9376

Sanık hakkında bozma sonrası kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümleri gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Edirne Cumhuriyet Başsavcılığının 25.01.2016 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır.

2. Edirne 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.07.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlünün veya tutuklunun kaçması suçundan 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. Edirne 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.07.2016 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 20.04.2021 tarihli ve 2021/142 Esas, 2021/11397 Karar sayılı kararı ile "...basit yargılama usulünün uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilme yapılmasında zorunluluk bulunduğu...'' gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Yargıtay bozma ilamına uyularak Edirne 6. Asliye Ceza Mahkemesince yapılan yargılamada; 17.06.2021 tarihli kararıyla sanık hakkında basit yargılama usulü uygulanarak 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

5. Edirne 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.06.2021 tarihli kararına sanık tarafından itiraz edilmesi üzerine yargılamanın genel hükümlere göre yapıldığı ve Edirne 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.06.2022 tarihli kararıyla sanık hakkında hükümlünün veya tutuklunun kaçması suçundan 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanığın temyiz talebi; bir nedene dayanmamaktadır.

B. Sanık müdafiinin temyiz talebi

1. Atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, 2. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ve re'sen gözetilecek diğer nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay; Edirne Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan sanığın, Edirne Açık Ceza İnfaz Kurumuna nakli yapıldığı 48 saatlik nakil yol izni verilerek kurumdan ayrıldığı halde belirtilen izin süresinden sonra teslim olması gereken tarihte teslim olmayarak hükümlünün kaçması suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ve sanık müdafiinin temyiz talepleri yönünden

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; Edirne Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'nda hükümlü olarak bulunan sanığın Edirne Açık Ceza İnfaz Kurumu'na nakledildiği, 18.01.2016 tarihinde sevkedildiği ve nakil yol izni verilerek 18.01.2016 tarihinde saat 23.59'da teslim olması gerektiğinin belirtildiği, teslim olması gereken süreden 48 saat geçmesine rağmen teslim olmayarak firar ettiğinin; 20.01.2016 tarihli Ceza İnfaz Kurumu görevlilerince tutulan tutanak, sanığın kabulü ve tüm dava dosyasındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde sabit olduğu anlaşılmakla sanığın mahkumiyetine dair kararda bir isabetsizlik görülmemiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri ile sanığın bir nedene dayanmayan temyiz talebi reddedilmiştir.

B. Diğer Yönlerden

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin ''20.01.2016'' yerine ''18.01.2016'' olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ve sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazı reddedilmiş ve hükmün onanmasına karar verilmiştir.

V. KARAR