Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/2557 K.2023/9402

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 11.07.2014 tarihli iddianamesi ile sanığın bir adet ateşli silah ve mutat sayıdaki mermileri bulundurma suçundan cezalandırılması talebi ile dava açılmıştır.

2. Ankara 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.12.2014 tarihli kararı ile sanık hakkında atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir.

3. İlgili kararın, sanık müdafi tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 21.07.2017 tarihli kararı ile, hükmün usul hükümlerine aykırılık yönünden bozulmasına karar verilmiştir.

4.Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, Ankara 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.10.2017 tarihli kararı ile, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir. Denetim süresi içerisinde kasten yeni suç işlenmesi nedeniyle 06.04.2023 tarihli karar ile, sanığın seri yargılama usulünü reddetmesi nedeniyle, hükmün açıklanmasına ve atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği, bir nedene dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay; temyiz dışı kavga olayında taşıdığı silah nedeniyle 6136 sayıl Ateşli Silahlar Ve Bıçaklar Hakkında Kanun'a muhalefet ettiği ilişkindir. 2. 10.09.2011 tarihli tutanak ile aynı tarihli olay, yakalama, geçici muhafaza altına alma ve teslim- tesellüm tutanağında, kavga anonsu üzerine olaya müdahale eden polis memurlarının, kaçmakta olan sanığın elinde bulunan bir adet 7.65 mm çaplı silah ve bir adet fişeği sanıktan teslim aldıkları yazılıdır. 3. Ankara Kriminal Polis Laboratuvarının 27.09.2011 tarihli raporunda, ele geçirilen silah ve fişeğin, 6136 sayılı Kanun kapsamında yasak niteliği haiz olduğu bildirilmiştir. 4. Sanık savunmasında, suçlamayı ikrar etmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Olay ve olgular bölümündeki tespitler, sanık savunması ile tüm dava dosyasına göre, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine yönelik kararda bir isabetsizlik görülmediğinden sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen tüm iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosyanın içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru şekilde belirlendiği anlaşıldığından, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Sanık hakkında kurulan hükümde, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca hapis cezasının kazanılmış hak nedeniyle 6.000 TL ve 500 TL adli para cezası üzerinden infaz olunacağının belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken, yazılı şekilde sonuç ceza olarak hükmedilmesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir. Ancak, bu hususlar 1412 sayılı Kanun'un 322 nci maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR