Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/2600 K.2023/8103

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Mersin Cumhuriyet Başsavcılığının 11.02.2016 tarihli iddianamesi ile sanığın hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan cezalandırılması talep olunmuştur.

2.Mersin 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.04.2015 tarihli kararı ile sanığın atılı suçtan 5 ay hapis cezası ile mahkumiyetine ve cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3.İlgili kararın sanık tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 20.04.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında basit yargılama usulünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmasında zorunluluk bulunduğu gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

4.Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, Mersin 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.11.2021 tarihli kararıyla, basit yargılama usulünün uygulanarak, sanık hakkında atılı suçtan 3 ay 22 gün hapis cezası ile

mahkumiyetine ve cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. 5.İlgili kararın sanık tarafından itirazı üzerine, Mersin 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.04.2022 tarihli kararı ile sanığın atılı suçtan 5 ay hapis cezası ile mahkumiyetine ve cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, lehe hükümlerin uygulanması ve beraat kararı verilmesine ilişkindir.

III. OLAYLAR VE OLGULAR

1.Dava konusu olay, hakkında denetimli serbestlik kararı verilen sanığın denetim planına uymamakta ısrar etmesi nedeniyle kapalı ceza infaz kurumuna iadesine karar verildiği, bu karar sanığa tebliğ edildiği halde sanığın iki gün içerisinde teslim olmadığı iddiasına ilişkindir.

2. Sanığa ait infaz dosyası evrakına göre, sanığın Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğüne 3 gün içinde müracaat etmemesi, hakkında belirlenen yükümlülüklere, denetim planına uymamakta ısrar etmesi halinde kapalı ceza infaz kurumuna iade edileceğine dair ihtar içeren Mersin İnfaz Hakimliğinin 20.07.2015 tarihli denetimli serbestliğe ayrılma kararının tebliğ edildiği belirlenmiştir.

3.Mersin İnfaz Hakimliğinin 14.12.2015 tarihli kararı ile, denetim planına uymamakta ısrar ettiği gerekçesiyle, sanığın kapalı ceza infaz kurumuna iadesine karar verilmiştir.

4.21.01.2016 tarihinde tebliğ edilen davetname içeriğinde de 2 gün içinde en yakın Cumhuriyet Başsavcılığına teslim olunmaması halinde, sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan işlem yapılacağı ihtar edilmiştir.

5.Sanık savunmasında, ailesi ile arası iyi olmadığı için tebligatı eve gidip alamadığını ve kolluk kuvvetlerince yakalandığını beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Tekerrüre esas alınan ilamda mahkeme adının, "Antalya 18. Asliye Ceza Mahkemesi" yerine "Mersin 18. Asliye Ceza Mahkemesi" olarak yazılması, mahallinde düzeltilebilecek maddi hata kabul edilmiştir.

2.Dosya kapsamında yer alan infaz dosyası, tutanak içerikleri ve sanığın dolaylı ikrara dönük savunması dikkate alındığında, üzerine atılı suçu işlediği anlaşıldığından, mahkemece verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

4.Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "23.01.2016" yerine "03.02.2016" yazılması ve sanık hakkında kurulan hükümde, temel ceza belirlenirken uygulama maddesinin "5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un (5275 Sayılı Kanun) 105/A-8 maddesi yollamasıyla 292/1. maddesi" olduğunun belirtilmemesi suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 232/6. Maddesine muhalefet edilmesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiş ise de, bu hususlar 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanun'un 322 nci maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Mersin 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.04.2022 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci hükmün birinci fıkrasına "eylemine uyan" ibaresinden sonra gelmek üzere "5275 sayılı Kanun'un 105/A-8 maddesi delaletiyle" ibaresinin eklenmesi ve gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "23.01.2016" olarak düzeltilmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,