Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/262 K.2023/1663

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Çankırı Cumhuriyet Başsavcılığının 14.07.2015 tarihli iddianamesiyle sanıklar ..., ... hakkında köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan ve Çankırı Cumhuriyet Başsavcılığının 14.07.2015 tarihli iddianamesiyle sanık ... hakkında köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz Esas No : 2023/262

suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'un (5237 sayılı Kanun) 154/2 del. 154/1, 53. maddeleri uyarınca cezalandırılmaları istemiyle açılan davaların birleştirilmesine karar verilmiştir.

2. Çankırı 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.05.2016 tarihli kararı ile,

a. Sanık ...'nın köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan 5237 sayılı Kanun'un 154/2. maddesi delaletiyle 154/1,62,52/2,50/1-a,52/2, 52/4 maddeleri gereğince 3.000,00 TL ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

b. Sanıklar ... ve ...'ün köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesi ikinci fıkrası e bendi uyarınca beraatlerine,

Karar verilmiştir.

3. Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 15.11.2022 tarihli ilamıyla gerekçeli kararın ... Köy Tüzel Köyü Muhtarı ...’ün dosyanın sanıklarından olarak yargılandığı, hükmün sanığın muhtarlık görevinin sona ermiş olması halinde ... muhtara, görevinin devamı halinde ise Köy Kanunu'nun 20. maddesi gereğince Köy Derneği temsilcisine tebliğ edilmesi için dosyanın tevdiine karar verilmiştir.

4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 06.04.2021 tarihli, onama ve düzeltilerek onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin temyiz isteği, cezaya hükmetmeye yetecek somut delil olduğu halde sanık savunmalarına itibar edilerek beraat kararı verilmesinin hatalı olduğuna ilişkindir. 2. Sanık ...'nın temyiz isteği; taşınmazı babasından kaldığı gibi kullandığına, mera olduğunu öğrendikten sonra kullanmayı bıraktığına, kararın hatalı olduğuna, vekalet ücretine hükmedilmediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanıkların suça konu ... köyüne ait 134 Ada 85 Parsel sayılı taşınmazın bir ekip sürmek suretiyle hakkı olmayan yere tecavüz suçlarını işledikleri iddia edilmiştir. 2. Suça konu yerin tapuya kayıtlı mera olduğu anlaşılmıştır. 3. Soruşturma aşamasında alınan raporda sanıkların suça konu parsele tecavüzleri tespit edilmiş Valilik tarafından 10.01.2014 tarihinde men kararı verilmiştir. 4. Sanık ... soruşturma aşamasında suçlamayı kabul etmiştir. Diğer sanıklar da tevil yollu ikrarda bulunmuşlardır. 5. Mahkemece keşif yapılmış, 134 ada 85 parsel numaralı parselin tescilli mera olduğu, keşif tarihi itibarıyla da terk edilmiş olduğu bildirilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Tebliğnameye Yönelik

Sanıklar ... ve ...'nin ... köyüne ait 134 Ada 85 Parsel sayılı meranın bir kısmını ekip sürmek suretiyle tecavüz ettikleri ve dava konusu olay köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçu olup bu eylemin 5271 sayılı Ceza Esas No : 2023/262

Muhakemesi Kanunu'nun 250 nci maddesinde düzenlenen seri muhakeme usulüne tabi olduğu anlaşıldığından tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir. B. Sanıklar ... ve ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden Keşif, bilirkişi raporları, sanıkların savunmaları ve tüm dosya kapsamına göre, sanıkların ... köyüne ait 134 Ada 85 Parsel sayılı meranın bir kısmını ekip sürmek suretiyle tecavüz ettikleri anlaşıldığından atılı suçtan mahkumiyetleri yerine beraat kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (B ve C) bendinde açıklanan nedenle Çankırı 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.05.2016 tarihli kararına yönelik katılan vekilinin ve sanık ...'nın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.03.2023 tarihinde karar verildi.