Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/2692 K.2023/9638

Suça sürüklenen çocuk hakkında katılanlara yönelik basit yaralama suçundan doğrudan hükmolunan 2.000,00 TL adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyet kararlarının tür ve miktarı itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulundukları anlaşılmıştır.

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 02.10.2014 tarihli iddianamesi ile suça sürüklenen çocuk hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, yaralama ve tehdit suçlarından kamu davası açılmıştır. 2. Bursa Çocuk Mahkemesinin 14.04.2015 tarihli kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası, tehdit suçundan 2.000,00 TL adli para cezası ve yaralama suçundan ise katılanlar ... ve ...' e yönelik eylemi nedeniyle ayrı ayrı 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği, atılı suçlar yönünden mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, eksik incelemeyle karar verildiğine, lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, suça sürüklenen çocuğun halasının evinde kalmakta olan mağdureye sosyal medya üzerinden mesaj göndererek ''Bana sakın gelmiyom deme kuran çarptsın döve döve getiririm" şeklinde tehdit edip aynı gün akşam saatlerinde de mağdure Kübra'nın kalmakta olduğu halası ...' e ait ikamete gidip mağdureyi saçından çekip kollarından tutarak zorla götürmeye çalıştığı, mağdurenin halası katılan ...'ün ve halasının oğlu katılan ...'ın suça sürüklenen çocuğa engel olmaya çalıştığı, suça sürüklenen çocuğun katılanları sopa ile darp ettiği ve mağdureyi alarak ablasının evine götürdüğü, 2 saat kadar orada kaldıktan sonra mağdurenin teyzesinin kaldıkları yere gelerek mağdureyi aldığı iddiasına ilişkindir.

IV GEREKÇE

A.Suça sürüklenen çocuk hakkında yaralama suçundan kurulan hükümler yönünden;

Hükümlerin tür ve miktarları itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulundukları anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B.Suça sürüklenen çocuk hakkında tehdit suçundan kurulan hüküm yönünden;

Suç tarihi itibariyle 15 yaşını doldurup 18 yaşını doldurmayan suça sürüklenen çocuğun eyleminin yasa maddelerinde öngörülen cezasının türü ve üst sınırı itibariyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 66 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrasında öngörülen 7 yıl 12 aylık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği belirlenmiştir.

C.Suça sürüklenen çocuk hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden;

1.Tebliğname yönünden;

a. Suça sürüklenen çocuğun mağdureyi kendiliğinden serbest bırakmadığı, mağdurenin teyzesinin gelip mağdureyi aldığı anlaşılmakla tebliğnamedeki 1 nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

b. Suça sürüklenen çocuğun ''Bana sakın gelmiyom deme kuran çarptsın döve döve getiririm'' şeklindeki mesaj içeriğinden mağdureye yönelik gerçekleştirdiği tehdit eyleminin, alıkoyma fiili başlamadan önce gerçekleştirilmiş olması nedeniyle, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun tehdit unsurunu oluşturmayacağı anlaşılmakla tebliğnamedeki (2) nolu bozma düşüncesine de iştirak edilmemiştir.

2. Suça sürüklenen çocuk müdafinin temyizi yönünden;

Suça sürüklenen çocuğun kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu silahla ve çocuğa karşı işlemesi karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 3 üncü ve 61 inci maddeleri gereğince temel cezalar belirlenirken, aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (a) ve (f) bentlerindeki birden fazla nitelikli halin gerçekleştiği gözetilerek, temel hapis cezalarının alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dava dosyası kapsamına göre suça sürüklenen çocuğun, olay tarihinde mağdurenin saçını çekip kolundan tutarak evden götürmek istediği, katılanların engel olması üzerine katılanları sopa ile darp ederek mağdureyi ablasının evine götürmek suretiyle hürriyetini kısıtladığı anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (a) ve (f) bentleri uyarınca mahkumiyet hükmü kurulması gerekirken yazılı şekilde aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V.KARAR

A.Suça sürüklenen çocuk hakkında yaralama suçundan kurulan hükümler yönünden;

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle Bursa 4. Çocuk Mahkemesinin 14.04.2015 tarihli karar kararına yönelik sanık müdafinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 317 nci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B.Suça sürüklenen çocuk hakkında tehdit suçundan kurulan hüküm yönünden;

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle Bursa 4. Çocuk Mahkemesinin 14.04.2015 tarihli kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

C.Suça sürüklenen çocuk hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden;

Gerekçe bölümünün (C-2) bendinde açıklanan nedenle Bursa 4.Çocuk Mahkemesinin 14.04.2015 tarihli kararına yönelik sanık müdafinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci ve 326 ncı maddesinin son fıkrası gereği, Tebliğname’ye farklı gerekçe ile uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,