Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/2703 K.2023/9333

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibariyle 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Turgutlu Cumhuriyet Başsavcılığının 14.03.2014 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. 2.Turgutlu 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 19.02.2015 tarihli kararına yönelik katılan vekilinin temyiz istemi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesi'nin 18.04.2022 tarihli kararı ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir. 3.Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda Turgutlu 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 18.05.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği, eksik inceleme ve araştırma sonucunda karar verildiğine, lehe hükümlerin uygulanmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Dava konusu olay, sanığın olay günü daha evvelden arkadaşlık yaptığı mağdureyi, yeni kız arkadaşı ile konuşup, kendilerini barıştırması için konuşmaya çağırdığı, boş bir arsaya geldiklerinde, mağdurenin kimse olmadığını görünce tedirgin olup gitmek istemesine rağmen, kolundan tutarak gitmesine engel olduğu, arsadaki inşaata doğru çektiği ve bu suretle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

2.Sanık, suçlamayı kabul etmediğini, olay günü mağdureye söylediği sözler nedeniyle sinirlenerek kolunu sıktığını beyan ettiği anlaşılmıştır

3.Mağdure beyanında, sanığın, nişanlısının meslek lisesinin yakınında bulunan boş bir arsada beklediğini söylemesi üzerine belirttiği yere gittiklerini, nişanlısının olmadığını görünce oradan hemen ayrılmak istediğini, sanığın kolundan tutup inşaat halindeki eve doğru çekiştirdiğini ancak direnerek kurtulduğunu ve kaçtığını belirttiği anlaşılmıştır.

IV.GEREKÇE

Olay ve olgular bölümünde belirtilen hususlar ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın üzerine atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediğine yönelik Mahkemenin suçun sübutu ve kabulünde isabetsizlik görülmemiş olup yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V.KARAR