Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/2723 K.2023/8178

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Konya Cumhuriyet Başsavcılığının 05.09.2011 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır

2. Konya 9.Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.11.2012 tarihli kararı ile sanık hakkında köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir. Sanığın denetim süresi içinde yeni bir suç işlemesi nedeniyle hükmün açıklanması yönünde mahkemeye ihbar yapılmıştır.

3. Konya 9.Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.03.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 154 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4. Konya 9.Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.03.2015 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 21.10.2021 tarihli ve 2021/271 Esas, 2021/19542 Karar sayılı kararı ile "…20.12.2012 tarihinde kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karardan sonra, denetim süresi içinde yeni bir suç işlemesi sebebiyle dosya yeniden ele alınıp bir hüküm kurulurken CMUK.nın 231/11. maddesi uyarınca duruşma açılıp sanığın haberdar edilmesi ve ayrıca gelmediği taktirde duruşmaya devamla hüküm kurulacağı hususunda bildirim yapılması gerekirken mahkemece savunma hakkı kısıtlanarak, duruşma açılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,.." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

5. Konya 9.Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.02.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 154 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

6. Konya 9.Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.02.2022 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 17.10.2022 tarihli ve 2022/2041 Esas, 2022/14510 Karar sayılı kararı ile "….sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 250. maddesinde düzenlenen seri muhakeme usulünün uygulanabilmesi için yerel mahkemece dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığı'na tevdii edilmesinde zorunluluk bulunması..." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

7. Konya 9.Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.05.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 154 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi yeterince araştırma yapılmadan karar verildiğine, soyut ceza verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin göz ardı edildiğine, zamanaşımı sürelerinin gözardı edildiğine, suçun maddi unsurunun oluşmadığına sanığın suç kastı bulunmadığına beraat kararı verilmesi gerektiğine vesaireye ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay sanığın Konya İli Karatay ilçesi İsmil Kasabası'nda 86 nolu parselde bulunan meranın 18.748 metrekarelik kısmına ekin ekmek suretiyle tecavüzde bulunduğu iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Suça konu taşınmazın suç tarihinde belediye sınırlarında kaldığı anlaşılmakla, hükümden önce 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 sayılı Kanunun 1. maddesiyle 5237 sayılı kanun'un 154 üncü maddesinin birinci fıkrasında yapılan değişiklikle sanığın eyleminin suç olmaktan çıkarıldığı gözetilmeden, beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi nedeniyle ilk derece mahkemesinin kararı hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR