Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/2732 K.2023/9486

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında Uşak Cumhuriyet Başsavcılığının 23.10.2015 tarihli iddianamesi ile hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesinin birinci ve altıncı fıkraları uyarınca cezalandırılması talebi ile dava açılmıştır.

2. Uşak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.04.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları ve 58 inci maddesinin birinci, ikinci fıkraları (b) bendi ile altıncı fıkrası uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına sanığın yargılama aşamasındaki pişmanlığı dikkate alındığında sanığa verilen hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 50 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca her günü 20,00 TL’den paraya çevrilerek 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. Uşak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.04.2016 tarihli kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 29.03.2021 tarihli ve 2021/1797 Esas, 2021/5108 Karar sayılı kararı ile ''....Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 gün ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununa 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanunun 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesinin '...01.01.2020 tarihi itibariyle hükme bağlanmış ve kesinleşmiş dosyalarda basit yargılama usulü uygulanmaz...' bölümündeki hükme bağlanmış ibaresinin Anayasanın 38. maddesine aykırı olduğuna ve iptal kararı gözetilerek basit yargılama usulü yönünden mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu....'' nedeniyle bozulmuştur.

4. Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada; Uşak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.09.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında basit yargılama usûlünün uygulanmasına karar verilmekle hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları ve 58 inci maddesinin birinci, ikinci fıkralarının (b) bendi ve altıncı fıkrası uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

5. Sanığın Uşak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.09.2021 tarihli kararına sanık tarafından itiraz etmek yerine temyiz yoluna başvurması üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 14.02.2022 tarihli ilamı ile sanık hakkında duruşma açılıp yargılama yapılması değerlendirilmesi gerekip temyiz yasa yoluna başvurulması olanaklı bulunmadığından sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 317 nci maddesi gereğince reddine,

merciide yanılma nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 264 üncü maddesi gözetilerek istemin itiraz olarak kabulü ile gereğinin yerine getirilmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesine karar verilmiş, bu karar üzerine Mahkemece 04.05.2023 tarihli ve 2022/202 Esas, 2023/626 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları ve 58 inci maddesinin birinci, ikinci fıkralarının (b) bendi ile altıncı fıkrası uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanığın temyiz sebepleri, bozma öncesi yerel mahkeme adli para cezasına hükmetmişken bozma sonrası hapis cezasına hükmedilmesi aleyhe bir uygulamadır, lehe olan ilk hükmün uygulanmasını talep etmektedir. 2. Yerel mahkemenin son savunma alınmadan karar vermesi usul ve yasaya aykırıdır.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, Uşak Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan sanığın 14.10.2015 günü saat 09.00’da .../UŞAK adresinde geçirmek üzere 4 (dört) gün özel izne gönderilmiş, gönderildiği özel izinden 18.10.2015 tarihinde 09.00’da dönmesi gerekirken bu tarih ve saatte izinden dönmediği görevliler tarafından tutulan tutanakta anlaşılmış ve bu tarih ve saatten itibaren yasal süresi olan 48 saatlik süre beklenilmiş ve 20.10.2015 tarihi saat 09.00 itibariyle izinden dönmeyerek firar ettiği anlaşılmıştır..

2. Sanık savunmasında "Ben üzerime atılı suçlamayı kabul ediyorum, özel izinden iki gün geç döndüğüm doğrudur, ailevi sorunlarım vardı, son derece pişmanım" şeklinde savunmada bulunmuştur.

IV. GEREKÇE

Sanığın bulunduğu açık ceza infaz kurumundan özel izinle ayrıldığı ve dönmesi gereken tarih ve saatte dönmeyerek firar ettiğine dair olay tutanağı, sanığın kabulü ve tüm dava dosyasındaki deliller birlikte değerlendirilerek; sanığın mahkumiyetine dair kararda bir isabetsizlik bulunmadığı, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı,

eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın sebebe dayanmayan temyiz talebi reddedilmiş ve Uşak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.05.2023 tarihli ve 2022/202 Esas, 2023/626 Karar sayılı kararında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR