Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/2805 K.2023/8176

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Kovancılar Cumhuriyet Başsavcılığının 04.11.2009 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (b) bendi, 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Kovancılar Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.11.2012 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (c) bendi, 109 uncu maddesinin beşinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Kovancılar Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.11.2012 tarihli sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 08.10.2021 tarihli ve 2021/332 Esas, 2021/18717 Karar sayılı kararı ile "…Sanığın üzerine atılı cebir hile ve tehdit kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçunun 5237 sayılı Kanun'un 109/2. maddesinde öngörülen cezasının alt sınırı 2 yıldan başladığı halde, sanık hakkında kurulan hükümde temel cezanın 1 yıl olarak belirlenmesi, 5237 sayılı Kanun'un 109/5. maddesine göre cezanın yarı oranında artırılması gerekmesine karşın bir kat artırım yapılması, Suçun birden fazla kişiyle işlenmesi nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 109/3-b maddesi yerine 109/3-c maddesi gereğince artırım yapılması, ..." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Kovancılar Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.04.2023 tarihli sayılı kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası,109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (b) bendi, 109 uncu maddesinin beşinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin beşinci fıkrası gereğince yeniden verilen hüküm önceki hükümle verilen cezadan fazla olamayacağından sanığın 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay sanıklar ... ve ...'un kardeş oldukları, olay tarihinde mağdur ...'ı bulundukları Karakoçan ilçesi ... Köyünden rızası hilafına zorlayarak 23 ** 497 plakalı araca birlikte bindirdikleri ve bir süre gezdirdikten sonra Kovancılar ilçesine getirdikleri, burada bulunduğu sırada mağdurun kaçarak kurtulduğu iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Sanık ... ile dava dışı sanık ...'un kardeş olup, mağdur ... ile akraba oldukları, sanık ...'un mağdurla evlenmek amacıyla mağduru ailesinden istediği ancak reddedildiği, olay tarihinde mağduru bulundukları Karakoçan ilçesi ... Köyünden rızası hilafına zorlayarak sanık ...'la evlenmesi için 23 ** 497 plakalı araca birlikte bindirdikleri ve bir süre gezdirdikten sonra Kovancılar ilçesinde sanığın ablasına ait eve getirdikleri, mağdurun buradan kaçarak kurtulup alt komşuya sığındığı sanık savunması mağdur beyanı, tanık anlatımları ve adli tıp raporu ile anlaşıldığından ilk derece mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmünde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

Kovancılar Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.04.2023 tarihli kararında, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen "...1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca hapis cezasının kazanılmış hak nedeniyle 3 yıl 4 ay hapis cezası üzerinden infaz olunacağının belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken, yazılı şekilde sonuç ceza olarak hükmedilmesi..." dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kovancılar Asliye Ceza Mahkemesinin 18.04.2023 tarihli kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün beşinci fıkrası çıkartılarak yerine "1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca cezanın 3 yıl 4 ay hapis cezası üzerinden infazına" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,