Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/2808 K.2024/2174

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎSÜREÇ

1. Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 16.03.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın parada sahtecilik suçunu işlediğinden bahisle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 197 nci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince cezalandırılması talep edilmiştir.

2. Adana 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.12.2015 tarihli kararı ile sanığın 5237 sayılı Kanun'un 197 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği 1 yıl hapis ve 100,00 TL adli para cezasına mahkum edilmesine karar verilmiştir.

3.Kararın sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesi'nin 06.10.2022 tarihli kararı ile sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanunun 197 nci maddesinin birinci fıkrasında tanımlanan suçu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir, tartışma ve davaya bakma görevinin, anılan maddedeki hapis cezasının üst sınırına göre ağır ceza mahkemesine ait bulunduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerektiğinden bahisle hükmün bozulmasına karar vermiştir.

4. Bozma kararı üzerine Adana 8. Asliye Ceza Mahkemesi 02.12.2022 tarihinde görevsizlik kararı vermiştir.

5. Görevsizlik kararı üzerine dosyanın tevzi edildiği Adana 7. Ağır Ceza Mahkemesi, 26.05.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanunun 197 nci maddesinin birinci fıkrası ve 52 nci maddesi gereği 2 yıl hapis ve 100 TL adli para cezasına, sanığın usuli kazanılmış hakkı korunarak 1 yıl hapis ve 100,00 TL adli para cezasına mahkum edilmesine karar vermiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanığın temyiz istemi, üzerine atılı suçu işlemediğine ilişkindir. 2.Cumhuriyet savcısının temyiz istemi, sahteliği tespit olunan paraların kolluğun üst aramasında ele geçirildiğine, sanığın parayı tedavüle koymasına yönelik herhangi bir delil bulunmadığına, eylemin sahte parayı bilerek kabul etme olarak düşünülebileceğine, ancak bunun da kanıtlanmış olmadığına, sanığın suç kastının kanıtlanamadığına, bu nedenle beraat etmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın kolluk tarafından şüphe üzerine durdurulduktan sonra yapılan kaba üst aramasında iki adet sahte 50,00 TL ele geçirildiği iddiasına ilişkindir. 2. Sanığın üzerinde kaba üst aramasında iki adet sahte 50,00 TL ele geçirildiğine ilişkin 27.01.2015 tarihli kolluk tutanağı dosyada mevcuttur. 3. T.C. ... Adana Şubesinin 02.03.2015 tarihli raporunda, 2 adet 50,00 TL'lik banknotun sahte olduğu, aldatma kabiliyetinin bulunduğu bildirilmiştir. 4. Sanık aşamalarda, üzerinde ele geçirilen 2 adet 50,00 TL'lik banknotu dolmuşa bindiğinde para üstü olarak aldığını, suç kastının bulunmadığını beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Davaya konu olayın oluş şekli, ... raporu, kolluk raporu, sanık beyanı ve tüm dosya kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde; sanığın üzerinde iki adet sahte 50,00 TL ele geçirilmiş olması, sanığın olay sırasında yanında bulunduğunu beyan ettiği Kadir Uluağaç isimli arkadaşı ile ilgili ayrıntılı bilgi verememesi, dolmuştan 200,00 TL'nin para üstü olarak aldığını beyan etmesine karşın kolluk tutanağına göre üzerinde sahteliği tespit olunan iki adet 50,00 TL dışında para çıkmaması, ayrıca dolmuşçu ve dolmuşa bindiği yer ve zaman konusunda da ayrıntı verememesi nedeni ile sanığın atılı suçu işlediğine dair mahkemenin kabul ve uygulaması (B) bendinde belirtilen husus dışında usul ve kanuna uygun bulunmuştur.

B-Sanığın yargılandığı Adana 8. Asliye Ceza Mahkemesince 1 yıl hapis ve 5 gün adli para cezasına mahkum edildiği, hükmün yalnızca sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay'ın bozma ilamı göz önünde bulundurularak görevsizlik kararı verildiği, görevsizlik kararı üzerine yargılama yapan ağır ceza mahkemesinin, ilk karar bakımından aleyhe temyiz bulunmaması nedeni ile sanık hakkında kurulan hükümde cezayı belirledikten sonra,

1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca cezanın, kazanılmış hak nedeniyle 3 ay hapis cezası üzerinden infaz olunacağını belirtmekle yetinmesi gerekirken, yazılı şekilde sonuç ceza olarak tayini hukuka aykırı görülmüş ancak bu hususun yeniden yargılamayı gerektirmeyip 1412 sayılı Kanun'un 322 nci maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe kısmının (B) bendinde açıklanan nedenlerle ilgili hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322 nci maddesi gereği 26.05.2023 tarihli kararın hüküm fıkrasının beşinci paragrafının karar metninden çıkarılarak, yerine "Adana 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.12.2015 tarihli kararına karşı yalnızca sanık tarafından temyiz başvurusunda bulunulduğu anlaşılmakla sanık hakkında hükmedilen cezanın, 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca 1 yıl hapis, 100,00 TL adli para cezası üzerinden infazına" ibarelerinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,