Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/2906 K.2024/2081

Hükmün esasını oluşturan kısa kararın açıklandığı son oturumda SEGBİS sistemi ile hazır edilen sanığın yüzüne karşı tefhim edilen karara ilişkin temyiz süresinin, duruşma tutanağının bir örneğinin verilmemesi durumunda, gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlayacağı kabul edilmekle, Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) hükümleri gereği temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Kozan Cumhuriyet Başsavcılığının 15.01.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında mağdura karşı kişi hürriyetinden yoksun kılma ve çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçlarından ayrı ayrı cezalandırılması talebiyle dava açılmıştır. 2. Kozan 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.12.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında kişi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesi yedinci fıkrası uyarınca davanın reddine, çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 234 üncü maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 1.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Kozan 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.12.2015 tarihli kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 05.12.2022 tarihli kararı ile hükümlerin"... sanığın eyleminin bir bütün halinde TCK.nın 109/1, 3-f, 109/5. maddelerinde düzenlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu halde suç vasfında yanılgıya düşülerek ve eylem ikiye bölünerek TCK.nın 109. maddesinde düzenlenen kişi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanığın Kozan Ağır Ceza Mahkemesi 2014/141 Esas sayılı dosyasındaki eylemleri gerekçe gösterilerek davanın reddine karar verilmiş ise de;

sanığın incelemeye konu 16.12.2013 tarihli fiilden sonra yurda teslim edilmesinin akabinde sanık tarafından bu defa 05.01.2014 tarihinde mağdura karşı gerçekleştirdiği kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun fiili kesintiden sonra vuku bulan ayrı bir fiil olduğu ve TCK.nın 109/1,3-,f, 109/5 maddeleri kapsamında kaldığı gözetilmeksizin yazılı şekilde davanın reddine ve TCK.nın 234/3. maddesi uyarınca mahkumiyet kararı verilmesi,..."nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma sonrası yapılan yargılamaya göre; Kozan 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.01.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanunu'nun 109 uncu maddesinin birinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (f) bendi, aynı maddenin beşinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, yeterli delil elde edilmediğine, çelişkili beyanlarla karar verildiği gibi sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, olay tarihinde 15 yaşından küçük olan mağdurenin evden kaçarak sanığın yanına gittiği, sanığın ise mağdurun ailesine haber vermediği ve mağdurun rızasıyla da olsa yanında tuttuğu, bu suretle atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Katılanların birbiriyle tutarlı anlatımları, sanığın kısmi ikrar içeren savunması ile suç tarihi sonrasında sanık ile mağdur arasında benzer şekilde meydan gelen olaylar mk ve dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, atılı suçun unsurların oluştuğu yeterli delil elde edildiği anlaşılmıştır. Mağdurun olay tarihinde onbeş yaşını tamamlamamış olduğu eylemle ilgili gösterdiği rıza da hukuken geçerli olmadığı anlaşılmakla sanığın temyiz isteği yerinde görülmemiştir. Sanık hakkında kurulan hükümde bir isabetsizlik görülmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR