Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/2928 K.2023/8896

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz eden suçtan zarar gören Hazine vekilinin ..., ... hakkındaki hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Yerköy Cumhuriyet Başsavcılığının 05.05.2016 tarihli iddianamesi ile sanık ... hakkında köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan, sanıklar ..., ... hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu'na aykırılık suçundan cezalandırılmaları için kamu davası açılmıştır. 2. Yerköy Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.06.2016 tarihli kararı ile sanık ... hakkında köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan beraat, sanık ... hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu'na aykırılık suçundan beraat, sanık ... hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu'na aykırılık suçundan 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Suçtan zarar gören Hazine vekilinin temyiz istemi, beraat eden sanıkların cezalandırılması gerektiğine ve katılma hakkının tanınmadığına ilişkindir. 2. Sanık ...'nun temyiz istemi, somut bir sebebe dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ...'un, Akçakent ilçesi ... köyündeki 169 ada 64 parsel numaralı meralık alanın 2065,38 m²lik alanını buğday ekip sürmek sureti ile tecavüz ettiği, 2. Sanık ...'nun, Akçakent ilçesi ... köyündeki 169 ada 99 nolu Göktaş devlet ormanı parselinin 3270,60 m2 kısmına arpa ekerek tecavüz ettiği, 3. Sanık ...'ın Akçakent ilçesi ... köyü 169 ada 99 parsel numaralı Göktaş Devlet Ormanı olarak bulunan yerin 65,66 m²lik alanını ekip sürmek sureti ile tecavüzde ettiği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

A. Suçtan zarar gören Hazine vekillinin sanıklar ... ve ... hakkında verilen kararlara ilişkin temyiz talepleri yönünden;

Suça konu yerin orman tahdit sınırları içinde bulunduğunun Orman İşletme Şefliğinin yazısı ve ekli krokisi ile tapu kaydında Devlet ormanı şerhinin bulunduğu anlaşılmakla; davada suçtan doğrudan zarar görmeyen Hazinenin davaya katılma hakkı bulunmadığı ve mahkeme tarafından da katılma kararı verilmiş olmasının hükümleri temyiz hakkı vermeyeceği anlaşılmıştır.

B.Sanık ...'nun temyiz talepleri yönünden;

1. Mahkemece yapılan keşif sonrası düzenlenen fen bilirkişi raporunda; sanık ...'nun krokide 169 ada 99 nolu Göktaş Devlet Orman parselinin yeşil renklerle gösterilen kısımlarını ekmek suretiyle 3273.60 m2 tecavüzünün devam ettiğinin tespit edilmesi ve tüm dava dosyası kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde; sanığın, suçunun sabit olduğu yönünde kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

C. Suçtan zarar gören Hazine vekilinin ... hakkında verilen karara ilişkin temyiz talepleri yönünden;

Davadan usulüne uygun yargılama sürecinde haberdar edilmeyen suçtan zarar gören Maliye Hazinesi'nin gerekçeli kararın tebliği üzerine hükmü temyiz ettiği anlaşıldığından, anılan Kurumun 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca kanun yollarına başvurma hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Maliye Hazinesi davadan haberdar edilip delillerini sunma ve davaya katılma olanağı sağlanarak sanığ hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla hüküm kurulması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 233 üncü maddesi birinci fıkrası ve 234 üncü maddesine aykırı davranıldığı anlaşılmıştır.

V. KARAR

A. Suçtan zarar gören Hazine vekilinin sanıklar ... ve ... hakkında verilen kararlara ilişkin temyiz talepleri yönünden; Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle 6831 sayılı Kanun'un 93 üncü maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen işgal ve faydalanma suçundan doğrudan zarar görmeyen Hazine'nin davaya katılma hakkı bulunmadığı ve mahkeme tarafından da katılma kararı verilmiş olmasının hükmü temyiz hakkı vermeyeceği cihetle; müşteki adına vekilinin temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereğince Tebliğnameye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık ...'nun temyiz talepleri yönünden

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle Yerköy Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.06.2016 tarihli kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

C. Suçtan zarar gören Hazine vekilinin ... hakkında verilen karara ilişkin temyiz talepleri yönünden;

Gerekçe bölümünün (C) bendinde açıklanan nedenle Yerköy Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.06.2016 tarihli kararına yönelik katılan Hazine vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,