Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/2941 K.2023/10024

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 30.09.2022 tarihli ve 2022/1261 Esas, 2022/2221 Karar sayılı sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebine ilişkin ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 07.09.2022 tarihli ve 2022/1261 Esas, 2022/2221 Karar sayılı sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan kararının, İlk derece Mahkemesinin 22.02.2022 tarihli kararı ile konut dokunulmazlığının ihali suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bozova Cumhuriyet Başsavcılığının 10.06.2014 tarihli iddianamesi ile sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, konut dokunulmazlığının ihlali ve kasten yaralama suçlarından cezalandırılmaları istemiyle dava açılmıştır.

2. Bozova Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.11.2015 tarihli kararı ile Şanlıurfa Ağır Ceza Mahkemesinin görevli olduğundan bahisle görevsizlik kararı verilmiştir.

3.Şanlıurfa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.10.2018 tarihli kararı ile sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 4 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, konut dokunulmazlığının ihlali suçundan 4 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, kasten yaralama suçundan 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. Karar hakkında sanık ... müdafii tarafından istinaf talebinde bulunulmuştur.

4.Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi'nin 08.12.2020 tarihli kararı ile sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama, konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin bozulmasına karar verilmiştir.

5.Şanlıurfa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.02.2022 tarihli kararı ile sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 4 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, konut dokunulmazlığının ihlali suçundan 4 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, kasten yaralama suçundan 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. Karar hakkında sanık ... müdafii tarafından istinaf talebinde bulunulmuştur.

6.Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 07.09.2022 tarihli ve 2022/1261 Esas, 2022/2221 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanıklar müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Karar hakkında sanık ... müdafii tarafından temyiz talebinde bulunulmuştur.

7.Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 30.09.2022 tarihli ve 2022/1261 Esas, 2022/2221 Karar sayılı ek kararı ile sanık ... müdafinin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna yönelik temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesi gereği “temyize tabi olmayan kesin nitelikte karar olması nedeni ile reddine” karar verilmiştir.

8.Sanık ... müdafii ek karardan sonra, sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama, konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz talebinde bulunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... müdafinin temyiz isteği, sanığın cezalandırılması için yeterli delil bulunmadığına, mağdurun çelişkili beyanlarda bulunuğuna, konut dokunulmazlığının ihlali suçunun unsurlarının oluşmadığına, lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Sanık ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hüküm yönünden

Sanık hakkında 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının, 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu, temyiz yasa yoluna başvurulması olanaklı bulunmadığı, sanık müdafii tarafından istinaf kanun yolunda incelenmesi yönünde de talepte bulunulmadığı, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesince söz konusu suç bakımından bir inceleme yapılmadığı anlaşıldığından, dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesine karar vermek gerekmiştir.

2.Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan istinaf başvurusunun esastan reddi kararı yönünden

Sanık hakkında, Şanlıurfa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.02.2022 tarihli kararı ile kasten yaralama suçundan 5 yıl hapis cezası ile mahkûmiyet hükmüne konu cezanın türü ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ve bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabii olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, temyiz incelemesine tabi olmadığı anlaşılmıştır.

3.Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan ek karar yönünden

5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

1.Gerekçe bölümünün birinci bendinde açıklandığı üzere, sanık hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca konut dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu, temyizinin mümkün olmadığı anlaşıldığından, konut dokunulmazlığının ihlali suçu bakımından dava dosyasının, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

2.Gerekçe bölümünün ikinci bendinde de belirtildiği üzere, 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık ... müdafinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,