Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/297 K.2023/2651

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Adana Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 08.06.2012 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında başka suçla birlikte kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılmaları için kamu davasının açıldığı anlaşılmıştır. 2. Adana 11.Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.05.2015 tarihli kararı ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun' un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) ve (b) bendi, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Adana 11.Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.05.2015 tarihli kararının sanıklar müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (8). Ceza Dairesinin 01.03.2022 tarih ve 2019/6119 Esas, 2022/3518 Karar sayılı kararı ile;

"Oluşa ve dosya kapsamına göre; müşteki ...'ın, sanık ... 'i arayarak arkadaşı olan diğer müşteki ...'ın elinde tedavülde olmayan 600.000 Alman markı para olduğunu, bu paraları 15.000 TL'ye satın alabileceklerini söylediğini anlattığı, sanık ...'in de bu teklifi kabul ettiği ve 15.000 TL parayı vermek için Muğla iline diğer sanık ... ve katılan ... ile birlikte gittiği ve parayı müşteki ...'a teslim ettikleri, müşteki ...'ün bu parayı teslim alarak 600.000 Alman Markı alıp geldiği,

ancak sanıkların markların sahte olduğunu farketmeleri üzerine öfkelenerek müşteki ... ve müşteki ...'ı, Adana'ya getirip ormanlık bir alana götürdükleri, müştekilerden verdikleri 15.000 TL'yi vermelerini, aksi taktirde kendilerini bırakmayacaklarını söyleyip alıkoydukları, sanık ve müştekilerin bulundukları yere diğer sanık ...' in geldiği, sanık ...'in kuru sıkı tabanca ile havaya ateş ederek bu para gelecek diye bağırdığı, durumdan telefon ile haberdar olan ve para bulması istenen müşteki ...'ın eşi ...'in olayı polise intikal ettirdiği,

polisin sanıkları müşteki ...'ın patronu gibi arayarak parayı almak üzere gelmesini istedikleri, müşteki ... ile birlikte sanıklar ... ve ...'in parayı almaya birlikte gittikleri sırada olaya sonradan katılan sanık ...'in diğer müşteki ...'ın yanında beklediği, sanıkların parayı almak için müşteki ...'ın eşi ile buluştukları sırada polisler tarafından yakalandıkları kabul olunan olayda sanıkların üzerine atılı suçu mağdurlardan kaynaklanan haksız hareketin hiddeti altında gerçekleştirdiklerinin anlaşılması karşısında sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK.nın 29. maddesi uyarınca haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Sanıkların, üzerine atılı suçu silahla ve birden fazla kişi ile birlikte işlemesi karşısında, TCK'nın 3 ve 61. maddeleri gereğince temel ceza belirlenirken, aynı Kanunun 109/3-a-b maddesindeki birden fazla nitelikli halin gerçekleştiği gözetilerek, temel hapis cezasının alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,,..." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma sonrası Adana 11.Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.09.2022 tarih ve 2022/315 Esas, 2022/655 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun' un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) ve (b) bendi, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesi, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi, 54 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 19 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar ..., ..., ... müdafiinin temyiz isteği; atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, her iki müştekinin sanıklar tarafından zorla tutulmamalarına karşın, sırf ödemesi gereken borcu ödememek amacıyla sanıkların kendisini zorla alıkoyduklarını beyan ettiğine, suçun teşebbüs aşamasında kaldığına, suçun silahla işlenmediğine, olaya iki kişinin karışması nedeniyle teşdit maddesinin uygulanamayacağına, müştekilerin soyut beyanları dışında delil bulunmadığına, sanık ...' in hiçbir olaya karışmamasına rağmen olaya nasıl karıştığına ilişkin gerekçe gösterilmeden karar verildiğine,

sanık ...'in olaya karışmadığının tespiti amacıyla yüzleştirme yapılması gerektiğine, bozma sonrası yapılan yargılama sırasında sanıklar ... ve ...'in bozma ilamına karşı diyecekleri sorulmadan ve son sözleri sorulmadan sanıkların yokluğunda mahkumiyet kararı verildiğine, usul ve yasaya aykırı şekilde alt sınırdan uzaklaşılarak cezanın belirlendiğine, sanıklar hakkında iddianamede ve sevk maddelerinde bulunmayan maddeler uygulanarak ceza verildiğine, iddianamede talep edilmeyen 5237 sayılı Kanun' un 43 üncü maddesi uyarınca cezanın artırıldığına, haksız tahrik indiriminin 3/4 oranında yapılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanıkların, müşteki ... ve katılan ...' e yönelik birden fazla kişi ile birlikte silahla ve cebir ve tehdit kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işledikleri iddiasına ilişkindir. 2. Kolluk görevlileri tarafından hazırlanan 16.05.2012 tarihli olay, yakalama ve teslim tutanağı dosyada mevcuttur. 3. Adana Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 18.05.2012 ve 24.07.2012 tarihli ekspertiz raporları dosyada mevcuttur. 4. Adana İl Sağlık Müdürlüğü' nün 16.05.2012 tarihli adli raporları dosyada mevcuttur. 5. Tanık H.K. beyanı dosyada mevcuttur.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede,

1. Tüm dava dosyası kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde, ellerinde tedavülde olmayan 600.000 Alman Markını, Türk Lirasına çevirmek isteyen müşteki ... ile katılan ...' ın sanık ... ile irtibat kurduğu, Alman markına karşılık 15.000 TL vermek üzere sanıklar ... ve ...' in, katılan ... ile Muğla iline giderek müşteki ... ile buluşup parayı müştekiye teslim ettikleri, müşteki ...'ün bu para ile 600.000 Alman Markı alıp geldiği,

ancak sanıkların markların sahte olduğunu farketmeleri üzerine öfkelenerek müşteki ... ve katılan ...'ı, Adana'ya getirip ormanlık bir alana götürdükleri, müştekilerden verdikleri 15.000 TL'nin iadesini istedikleri, sanıklar ve müştekilerin bulundukları yere diğer sanık ...' in de geldiği, sanık ...'in kuru sıkı tabanca ile havaya ateş ederek bu para gelecek diye bağırdığı,

sanıkların silahla ve cebir kullanarak ormanlık alanda müşteki ve katılanı tuttukları, katılan ...'ın eşi olan tanık H.K.'dan para istemeleri ve H.K.'nın durumu kolluk görevlilerine bildirmesi üzerine sanıkların yakalandıkları olayda ilk derece mahkemesinin kabulünde hukuka aykırılık bulunmadığından,

sanık müdafiinin, her iki müştekinin sanıklar tarafından zorla tutulmamalarına karşın, sırf ödemesi gereken borcu ödememek amacıyla sanıkların kendisini zorla alıkoyduklarını beyan ettiğine, suçun teşebbüs aşamasında kaldığına, suçun silahla işlenmediğine, olaya iki kişinin karışması nedeniyle teşdit maddesinin uygulanamayacağına, müştekilerin soyut beyanları dışında delil bulunmadığına yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

B. Sanıklar ... ve ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümler yönünden yapılan incelemede, Yargıtay (8). Ceza Dairesinin 01.03.2022 tarih ve 2019/6119 Esas ve 2022/3518 Karar sayılı bozma ilamı ile mahkemece verilen hükmün sanıklar aleyhine de bozulması karşısında, sanıklara bozma ilamına karşı diyecekleri sorulmadan yargılamaya devamla karar verilmesi suretiyle savunma haklarının kısıtlanması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden,

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle Adana 11.Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.09.2022 tarih ve 2022/315 Esas, 2022/655 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanıklar ... ve ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümler yönünden,

Gerekçe bölümünde (B) bendinde belirtilenler dışında başkaca yönleri incelenmeyen Adana 11.Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.09.2022 tarih ve 2022/315 Esas, 2022/655 Karar sayılı kararının gerekçe bölümünde açıklanan nedenle 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,