Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/2970 K.2024/44

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Akşehir Cumhuriyet Başsavcılığının 18.01.2022 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154/1 ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır

2.Akşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.07.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 154/1, 51/1, 52 /2. maddeleri uyarınca 6 ay hapis cezası ile 100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiştir.

3.Konya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 19.12.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a, 303/1-a maddeleri uyarınca düzeltilerek esastan reddine, sanığın 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin temyiz istemi sanığın atılı suçu işlediğinin yapılan keşif, alınan bilirkişi raporları, tanık beyanları ve sanık savunmalarıyla sabit olduğuna, sanıkla katılanlar arasında kira sözleşmesinin bulunmadığına bu nedenle de kira sözleşmesinin usulüne uygun sonlandırılıp sonlandırılmadığının da söz konusu olamayacağına, katılanın engelli olduğuna bu aciz durumundan sanığın faydalandığına, suça konu tarlayı sanığın katılanın rızası dışında kullanması nedeniyle mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay sanığın katılanlara ait Sorkun mevkiindeki taşınmazı bir hakka dayanmadan katılanın rızası dışında kullandığı iddiasına ilişkindir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, katılan ...'in sanık ...'nın dayısı olduğu, taraflar arasında tarla ekimi nedeniyle husumetin bulunduğu, katılan ...'a ait olan Sorkun mevkiinde bulunan arazinin sanık ... tarafından izinsiz olarak kullanıldığı, mahkememizce keşif yapıldığı, keşif sırasında dinlenen tanıkların da olayı doğruladığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla sanığın katılan ...'a ait meyve bahçesine rızası olmaksızın kullanmak suretiyle hakkı olmayan yere tecavüz suçunu işlediğinin anlaşılması nedeniyle sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Dosya içeriğine, katılanların beyanlarına, tanık beyanlarına ve sanık beyanına göre; katılan ...'e ait bahçenin 8-10 yıldır katılana bakma karşılığında sanığa kiralanmış olduğu, diğer katılan ...'ın katılan ...'e vasi olarak atanmasından sonra katılan ...'nin 2021 yılı Mayıs ayından itibaren sanıktan katılan ...'a ait bahçeyi terk etmesini istediği,

ancak sanığın 2021 yılı Ocak ayından itibaren bahçeye bakım yaptığı için bahçeyi hasat ettikten sonra bahçeyi devredeceğini belirterek bahçeyi kullanmaya devam ettiği ve hasat işlemlerini yaptıktan sonra 2021 yılı Eylül ayı itibariyle bahçeyi katılanlara teslim ettiği istinafa konu olayda, katılan ... ile sanık arasında kira sözleşmesinin bulunduğu, kira sözleşmesinin usulüne uygun olarak sonlandırılıp sonlandırılmadığının tespitinin hukuk mahkemelerinin görev alanına girdiği, bu nedenle sanık ile katılan arasındaki ihtilafın hukuki mahiyette bulunduğu anlaşılmakla, unsurları itibariyle oluşmayan suçtan sanığın beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanıkla katılanlarının akraba oldukları, sanığın katılanlara ait suça konu taşınmazı yaklaşık olarak on yıldır katılanla yapmış olduğu anlaşma karşılığı kullandığı, anlaşmanın sonlanıp sonlanmadığına ilişkin tespitin hukuk mahkemelerinin görev alanına girdiği taraflar arasındaki ihtilafın hukuki mahiyette olduğu anlaşıldığından Bölge Adliye Mahkemesince verilen beraat kararında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 19.12.2022 tarihli kararında katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,