Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/298 K.2023/5357

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kozan Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 19.11.2014 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Kozan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.04.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. Kozan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.04.2015 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 05.04.2021 tarihli ve 2019/680 Esas, 2021/6664 Karar sayılı kararı ile ''...basit yargılama usulü yönünden mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu..." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada; Kozan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.06.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında basit yargılama usûlünün uygulanmasına karar verilmekle hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

5. Kozan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.06.2021 tarihli kararına sanık tarafından itiraz edilmesi üzerine Mahkemece 31.10.2022 tarihli kararıyla sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanığın temyiz isteği somut bir nedene dayanmamaktadır. 2. Sanık müdafiinin temyiz isteği, sanığın yeğeninin cenazesine katılma talebinin reddedilmesi nedeniyle eylemi gerçekleştirdiğine, suç kastının bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, Kozan Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan sanığın 29.10.2014 tarihinde saat 09:50 sularında kurum bahçe duvarından atlamak suretiyle açık ceza infaz kurumundan kaçarak atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından düzeltme konusu dışında sanık ve müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Adana 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2013/492 Esas, 2014/41 Karar sayılı ilamına konu suçu işlediği sırada 18 yaşından küçük olması nedeniyle, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 58 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca tekerrüre esas alınamayacağı ve yine adli sicil kaydında başkaca tekerrüre esas nitelikte kaydının bulunmaması nedeniyle sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi hukuka aykırı görülmüş ise de; bu hususun 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR