Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/3028 K.2023/10739

Sanık ... hakkında, 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a (6136 sayılı Kanun) muhalefet suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz talebi olmadığından temyiz dışı tutulmuştur. Sanıklar hakkında, bozma üzerine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlerin karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 16.03.2015 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kamu davası açılmıştır. 2. Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 05.04.2016 tarihli kararı ile sanıklar hakkında atılı suçtan mahkumiyet kararı verilmiştir. 3. Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 05.04.2016 tarihli kararının sanık ... ve müdafii ile sanık ... müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesi'nin 31.03.2022 tarihli kararı ile ek savunma hakkı verilmesi gerektiği yönünden hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine; Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 03.05.2023 tarihli kararı ile sanıklar hakkında atılı suçtan ek savunma ile mahkûmiyet kararları verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ...'in temyiz isteği, suçun unsurlarının oluşmadığına, hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine; müdafiinin temyiz isteği ise, suçun sübutuna, unsurlarının oluşmadığına, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. 2. Sanık ...'un temyiz isteği ise, lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, temyiz dışı sanık ...'un, daha önceden tanıyıp ilgi duyduğu katılan ...'ın, arkadaşları ile bir evde olduğunu öğrenmesi üzerine, diğer sanık ile birlikte eve giderek, katılanı silahla tehditi ile, evden çıkartarak zorla araca bindirip götürdükleri, ardından sanığın, katılan ile temyiz dışı sanık ...'u evine bıraktığı iddiasına ilişkindir. 2. Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 12.05.2023 tarihli ek kararı ile sanığın temyiz başvurusu hakkında, 1412 sayılı Kanun'un 315 inci maddesinin birinci fıkrası gereği "temyiz talebinin süresinde yapılmaması nedeniyle reddine" karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Sanığın yüzüne karşı verilen hükme karşı, kanunî süre geçtikten sonra 11.05.2023 tarihinde 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinde öngörülen 1 haftalık süreden sonra temyiz isteğinde bulunulduğu, 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği asıl kararın re'sen temyize de tabi olmadığı, aynı Kanun'un 315 inci maddesinin birinci fıkrasında yer verilen.

"Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna hakkı yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeder." şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın temyiz isteği yerinde görülmemiştir.

2. Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde ise;

a. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, sanık savunmaları, katılan beyanları ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın üzerine atılı suçu temyiz dışı sanık ile birlikte iştirak halinde işlediğine yönelik Mahkemenin suçun sübutu ve kabulünde isabetsizlik görülmemiş olup vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ve müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiş, ancak;

b. Mahkemece bozma ilamı sonrası sanığın cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiş ise de, Mahkemece 05.04.2016 tarihinde verilen kararda cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmediği ve söz konusu kararın da yalnızca sanık müdafii tarafından temyiz edildiği gözetilmeksizin, 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrasında düzenlenen kazanılmış hak kuralının ihlal edilmesi hukuka aykırı görülmüş ise de; 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi uyarınca bu hususun düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

1. Sanık ... yönünden

Gerekçe bölümünde (1) numaralı bentte açıklanan nedenle Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 12.05.2023 tarihli temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararında, sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, sanığın temyiz sebebinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

2. Sanık ... yönünden

Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 03.05.2023 tarihli kararına yönelik sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında tekerrüre ilişkin bölümden "...İKİNCİ KEZ..." ibaresinin çıkartılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,