Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/3034 K.2025/1551

Yapılan ön inceleme neticesinde; suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü :

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece Mahkemesi kararı

Giresun 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 13.07.2021 tarihli, 2020/468 Esas ve 2021/794 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 109/2., 62/1, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. İstinaf Mahkemesi kararı

Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'nin 21.11.2022 tarihli, 2021/2125 Esas, 2022/2385 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurularının kabulü ile, duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak, sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraat karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine, sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 223/2-b maddesi uyarınca beraat kararı verilmesinin gerektiğine, vekalet ücretinin hatalı hesaplandığına ilişkindir. Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri; sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olmasına rağmen sanık hakkında beraat kararı verilmesinin hatalı olduğuna ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava dosyası kapsamına göre, sanığın katılanı sabah saat 09.00 sıralarında zorla araca bindirilerek Giresun ilinden Ordu iline götürdüğü, saat 16.00 sıralarında Giresun iline tekrar döndüklerinde sanığın eşyalarını almak için aracından inerek evine gittiği, katılanı aracın içerisinde kilitlediği, sanığın eşinin katılanı araçta görmesi üzerine katılanla tartıştıkları, sanığın eşinin eline aldığı taş ile aracın camını kırdığı, sanığın olay yerine gelerek katılanı zorla araca bindirerek aracın camını tamir ettirmek üzere önce sanayii bölgesine gittiği, araç içerisindeyken katılana "seni kaçıracağım" dediği,

bunun üzerine katılanın telefonu ile kardeşinden yardım istediği, sanığın katılana ait telefonu elinden alarak kapattığı, sanayii bölgesine geldiklerinde sanığın tamir işlemleri için araçtan ayrıldığı vakit katılanın telefonunu alarak olay yerinden kaçtığı, tekrar kardeşini arayarak yardım istediği ve kardeşi ile birlikte kolluk görevlilerine şikayette bulunduğu ve bu şekilde sanığın katılanı özgürlüğünden alıkoyduğunun iddia edildiği olaya ilişkin olarak;

Mahkemece, katılanın olay günü saat 09.00 sıralarında sanığın aracı ile birlikte Ordu iline gezmek için rızaen gittiğinin kabulü yerinde ise de, katılanın sanığın eşi ile tartışması sonrası sanık tarafından zorla araca bindirildiğinin, araçtan inmek istediğinin, araç içerisindeyken kardeşini kendisine yardım etmesi için aradığının, katılanın ve tanık olarak bilgisine başvurulan kardeşlerinin beyanları ve bu beyanları doğrulayan HTS kaydı ile sabit olduğu, bu durumda katılanın rızasıyla araçta bulunduğu şeklindeki kabulün hatalı olduğu anlaşılmakla sanığın eyleminin katılana yönelik cebren kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu gözetilmeden sanık hakkında üzerine atılı suçtan beraat kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

Kabule göre de; 21 Kasım 2021 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan ve yayım tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin, 03 Eylül 2022 tarihinde güncellenmiş olduğu, buna göre vekalet ücretinin belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafii ve Cumhuriyet savcısının temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'nin 21.11.2022 tarihli, 2021/2125 Esas, 2022/2385 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,