Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/3152 K.2024/3406

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 15.09.2017 tarihli ve 2017/1357 Esas, 2017/1355 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrası, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairelerinin hangi kararlarının kesin nitelikli olup temyize konu edilemeyeceğini belirtmekte olup aynı Kanun'un 24.10.2019 tarihli, 30928 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun ile değişik 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası ile (2) nci bendinde belirtilen temyiz edilebilecek kararlar kapsamında bulunduğu anlaşılmakla, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.10.2019 tarihli ve 2019/9.MD-355 Esas, 2019/596 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; sanığın yokluğunda verilen mahkumiyet kararına karşı, 5271 sayılı Kanun'un 291 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen kanunî süre içerisinde14.05.2020 tarihli, temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu; Dairemiz tarafından temyiz sebebi bildirilmesine ilişkin şerhli gerekçeli karar tebliğ yaptırıldığı ancak aynı Kanun’un 295 inci maddesinin birinci fıkrasında öngörülen 7 günlük kanunî süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,