Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/3204 K.2023/10686

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usûl hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 04.07.2019 tarihli iddianamesi ile sanığın kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek veya bulundurmak suçundan cezalandırılması talebi ile dava açılmıştır.

2. İstanbul Anadolu 39. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.11.2022 tarihli kararı ile sanığın, uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek veya bulundurmak suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

3. İlgili kararın, Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf edilmesi üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 06.07.2023 tarihli kararı ile ''5237 sayılı TCK'nın 297. maddesinde tanımlanan "infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma" suçunun konusunun uyuşturucu madde olması halinde, sanığın eyleminin "infaz kurumuna yasak eşya sokma" suçu ile birlikte "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma" suçunu da oluşturması nedeniyle, TCK 44. maddesi kapsamında fikri içtima hükümlerine göre belirlenecek cezalardan daha ağır sonuç doğuran suça göre karar verilmesi gerektiği'' gerekçesiyle bozma kararı verilmiştir.

4. Bozma sonrası İstanbul Anadolu 39. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından 15.11.2022 tarihli kararı ile, yine sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek veya bulundurmak suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

5. Sanık müdafiinin istinafı üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi'nin 06.07.2023 tarihli kararı ile, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak, sanık hakkında infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, yeterli delil bulunmadığına, müvekkilinin engelli olup özel bakım evinde gözetim altında bulunduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay; sanığın Maltepe Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü iken, uyuşturucu madde kullandığı şüphesi üzerine yapılan idrar tahlili sonucunda uzmanlık raporuna göre uyuşturucu madde bulunduğu ve bu nedenle atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. Sağlık Bakanlığı Kartal Yavuz Selim Devlet Hastanesinin 08.07.2014 tarihli raporuna göre, sanığın kanında sentetik esrar maddesi bulunduğu ve uyuşturucu madde kullandığı tespit edilmiştir.

3. Sanık 10.9.2014 tarihli savcılık ifadesinde, suçlamayı kabul etmediğini, izin alarak dışarıda arkadaşlarıyla buluştuğunu, kendisine verdikleri sigaranın içerisine onların birşey koymuş olabileceklerini, kendisinin uyuşturucu kullanmadığını; Mahkeme savunmasında, Maltepe Açık Ceza İnfaz Kurumuna girmeden önce uyuşturucu madde kullandığını ancak cezaevine girdikten sonra uyuşturucu madde kullanmadığını beyan ettiği anlaşılmıştır.

4. Sanık hakkında 6545 sayılı değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin ikinci fıkrasının amir hükmü gereğince 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 171 inci maddesindeki şartlar aranmaksızın 10.11.2014 tarihinde 5 yıl süre ile dava açılmasının ertelenmesine karar verildiği ve erteleme süresi içerisinde işlenen yeni suçlara ilişkin olarak düzenlenen 22.09.2017 tarihli ve 06.10.2017 tarihli olay tutanakları dosya içerisinde mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Olaylar ve olgular bölümündeki tespitler, tutanak içerikleri, kriminal rapor ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın ceza infaz kurumunda bulundurulması yasak nitelikte olan uyuşturucu maddeyi ceza infaz kurumunda kullandığının tespit edilmesi karşısında; Bölge Adliye Mahkemesinin kabulünde isabetsizlik bulunmamış ve sanığın suçu işlemediğine ilişkin temyiz sebebi yerinde görülmediğinden reddine karar verilmiştir.

Ancak, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 06.07.2023 tarihli kararında, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, kazanılmış hak nedeniyle sanığın cezasının ''1 yıl 8 ay hapis cezası '' üzerinden infaz olunacağının belirtilmemesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 06.07.2023 tarihli ve 2023/170 Esas, 2023/1533 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca hükmün (B-3) paragrafından ''1 yıl 8 ay hapis cezası olarak belirlenmesi'' ibaresinin çıkarılarak yerine ''1 yıl 8 ay hapis cezası üzerinden infazına'' ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,