Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/3238 K.2023/9414

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilerek gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Bafra Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 05.12.2014 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2.Bafra 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.10.2015 tarihli kararı ile sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

3.Bafra 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.10.2015 tarihli kararının sanık ... tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 06.10.2022 tarihli ve 2019/14824 Esas, 2022/13613 Karar sayılı ilamı ile, "Mahkemece 01.10.2015 tarihli celsede katılan sanık ... hakkında yakalama emri düzenlendikten sonra duruşmanın 26.11.2015 tarihine ertelenmesine karşın, anılan duruşma günü beklenilmeksizin ve sanık ... haberdar edilmeksizin, katılan sanık hakkındaki yakalama emrinin yerine getirilmesi nedeniyle 09.10.2015 tarihinde resen celse açılıp aynı gün hüküm kurulmak suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanması" hukuka aykırı bulunarak bozulmasına karar verilmiştir.

4.Bozma kararı sonrası Bafra 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.05.2023 tarihli kararı ile sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ...'in temyiz isteği, suç kastının bulunmadığına, mahkumiyet kararının hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Dava konusu olay, sanığın, olay tarihinde müşteki ile temyiz dışı sanık ...'a ait işyerinde çalıştıkları, olay günü sanık ..., müşteki ve temyiz dışı sanık ...'ın iş görüşmesi için bir müşterilerinin yanına gittikleri, burada işleri bittikten sonra temyiz dışı sanık ...'in sevk ve idaresindeki araca bindikleri, yolda müşteki ile sanık ... ve temyiz dışı sanık ... arasında tartışma çıktığı, müştekinin araçtan inmek istediği, ancak her iki sanığın fikir ve eylem birliği içerisinde müştekiyi arabadan indirmedikleri, sanık ...'ın müştekiyi darp ettiği, bir süre sonra müştekinin bayıldığı,

bu şekilde yola devam edip temyiz dışı sanık ...'in evinin önüne gittikleri, müştekinin burada kendisine geldiği, bir fırsatını bulup araçtan inip kolluk kuvvetlerine ihbarda bulunduğu, bu suretle sanık ... 'in temyiz dışı sanık ... ile fikir ve eylem birliği içerisinde atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

2.Temyiz dışı sanık ... hakkında aynı olay nedeniyle Bafra 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin bozma öncesi 09.10.2015 tarihli kararıyla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyet hükmü kurulduğu, hükmün temyiz yasa yoluna başvurulmaksızın kesinleştiği anlaşılmıştır. 3.İlk derece mahkemesince bozma ilamına uyularak hüküm kurulduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Olayın intikal şekli ve zamanı, müşteki ...'in aşamalardaki birbiri ile uyumlu beyanları, bu beyanları doğrulayan doktor raporu, sanık ... ve temyiz dışı sanık ...'ın aşamalardaki tevilli ikrar yollu savunmaları, tanık B.M.A'nın bozma öncesi 02.04.2015 tarihli celsede alınan beyanı ve tüm dava dosyası kapsamı dikkate alındığında, bozma ilamı sonrası yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı,

anlaşıldığından, sanık ...'in, suç kastının bulunmadığına, mahkumiyet kararının hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğuna yönelik temyiz talepleri yerinde görülmemekle, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR