Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/324 K.2023/2827

Sanık müdafiinin yoklukta verilen hükme yönelik temyiz talebi ile birlikte eski hale getirme talebinde bulunduğu ve bu hususta karar verme görevi 5271 sayılı Kanun'un 42 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca Yargıtay'a ait olduğu belirlenerek yapılan incelemede, sanık ...'in 11.08.2021 tarihli dilekçesi ile mahkemeye başvurarak değişen adresini bildirdiği ve sonraki tebliğatların bu adrese yapılmasını istediği, ancak mahkeme kararının bu adrese değil önceki adrese muhtara bırakılmak suretiyle usulsüz şekilde tebliğ edilerek kesinleştirildiği görülmekle, sanığın eski hale getirme talebinin kabulü ile temyiz talebinin reddine dair hüküm kaldırarak yapılan incelemede;

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sincan Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 10.10.2014 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5237 sayılı Türk ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesi uyarınca cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmıştır.

2. Ankara Batı 8. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 12.01.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında tutuklu ve hükümlünün kaçması suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 292 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının 58 inci maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. Bu kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesi'nin 20.04.2021 tarihli ve 2020/8522 Esas, 2021/11559 Karar sayılı kararı ile "Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararı doğrultusunda sanık hakkında 5271 sayılı kanunun 251 inci maddesinin üçüncü fıkrasının uygulanması imkanının doğması ve bu konuda mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu" nedeniyle bozma kararı verilmiştir.

4. Ankara Batı 8. Asliye Ceza Mahkemesi sanık hakkında basit yargılama usulünün uygulanmamasına karar vererek 20.04.2022 tarihli kararı ile, tutuklu ve hükümlünün kaçması suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 292 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına , hak yoksunluklarına ve cezasının 58 inci maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafii sanık hakkında basit yargılama usulünün uygulanması gerektiğini belirterek temyiz isteminde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ... Ankara 1 No'lu L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumundan, Kalecik Açık Ceza İnfaz Kurumuna nakledilmiş, ancak teslim olması gereken 16.04.2013 tarihinde cezaevine teslim olmamıştır. 2. Bu hususa dair cezaevi idaresi tarafından tutanak tanzim olunarak, Cumhuriyet Başsavcılığı'na ihbarda bulunmuştur. 3. Hakkında çıkarılan yakalama kararı ile ele geçirilen sanık ..., 12.01.2016 tarihinde alınan savunmasında, annesinin rahatsızlığı sebebiyle teslim olmadığını yaklaşık bir ay önce de polis tarafından yakalandığını suçlamayı kabul ettiğini beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

Mahkemenin sanık hakkında basit yargılama usulünü uygulanmamasına dair gerekçesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin bu husustaki temyiz istemi reddedilmiştir.

Olay ve olgular bölümünde belirtilen deliller ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazları da reddedilmiştir.

V. KARAR