Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/3267 K.2023/9681

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kdz. Ereğli Cumhuriyet Başsavcılığının 24.04.2014 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kasten yaralama ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 39 uncu maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi, 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) ve (b) bentleri, 35 inci maddesi uyarınca dava açılmıştır.

2. Kdz. Ereğli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.11.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında kasten yaralama ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin (c) bendi uyarınca beraat kararları verilmiştir.

3. Kdz. Ereğli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.11.2015 tarihli kararının Cumhuriyet savcısının temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 01.06.2022 tarihli kararı ile sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) ve (b) bentleri, 35 inci maddesinde düzenlenen suçu oluşturması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Kdz. Ereğli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.05.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) ve (b) bentleri, 35 inci maddesi, 62 nci maddesi uyarınca 2 yıl 8 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; Ani gelişen olaylar nedeniyle diğer sanıkların eylemlerine iştirak ettiğine dair delil bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın silahla ve birden fazla kişi tarafından birlikte katılanı hürriyetinden alıkoymaya teşebbüs ettiği iddiasına ilişkindir.

2. a. Mağdurun aşamalarda, nişanlısı ... ile birlikte adliye çıkışında araca binecekleri sırada ... ve ...'ı gördüğünü, ...'un kendisini yanına çağırdığını, gitmeyince ... ile birlikte kollarına girerek araca götürmeye çalıştığını, ...'ın da "geç arabaya gidiyoruz" dediğini, bu sırada ...'un silahını göstererek arabaya binmesi konusunda zorladığını, aracın çalışır vaziyette olduğunu, nişanlısının götürmemeleri için direnmeye başladığını, bağırmalar üzerine etrafın kalabalıklaştığını, kollarını kurtardığı sırada ...'un tabancayı ateşlediğini, sonra da ...'un eliyle işaret edip çağırdığı araca binip olay yerinden kaçtıklarını beyan ettiği,

b.

Olay yerinde bulunan ve tanık olarak beyanına başvurulan ...'in soruşturma aşamasında, bir ceza davası nedeniyle ... ve ... isimli kişiler ile aralarında bir husumet oluştuğunu, şikayetini geri alması konusunda baskı yaptıklarını, olay gününden bir kaç gün önce S.S. isimli bir şahıs tarafından mağdura kendisini takip ettiklerini ve vuracakları konusunda bir uyarı telefonu geldiğini, olay günü mağdur ile birlikte adliye çıkışında köprünün üzerinde korkuluklara yaslanmış vaziyette ölen sanık ...'u gördüklerini, sonra ... ile birlikte mağdurun kollarına girerek "yazıhaneye gidiyoruz, orada görüşeceğiz" dediklerini,

götürmemeleri için bağırıp yalvarmaya başladığını, bu sırada ...'un montunun cebinden bir tabanca çıkartıp mağdurun bacağına ateş ettiğini, sonra da yol kenarında duran dörtlüleri yanan araca binip olay yerinden uzaklaştıklarını ifade ettiği, kovuşturma aşamasında bu beyanlarından döndüğü belirlenmiştir.

3. Zonguldak Adli Tıp Şube Müdürlüğü 15.01.2014 tarihli raporu ile mağdurun sağ uyluğunda tarif edilen, uyluk kemiğinde açık kırığa neden olan bir adet ateşli silah mermi çekirdeği yaralanmasının yaşamını tehlikeye sokmadığı, etkisinin basit bir tıbbi müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif olmadığı, vücudundaki kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına etkisinin hafif (1), orta (2-3) ve ağır (4-5-6) olarak sınıflandırıldığında saptanan kırığın, hayat fonksiyonlarını ağır (5) derecede etkileyecek nitelikte olduğu belirlenmiştir.

4. 25.11.2013 tarihli güvenlik kamerası inceleme tutanağı ile mağdura ait aracın olay yerine 09.50 sıralarında gelerek park ettiği, içerisinden mağdur birlikte ...'in inerek kaymakamlık ve adliye binasının bahçesine doğru yönelerek araç başından ayrıldıkları, sanığın sürücülüğündeki aracı ise saat 10:25 sıralarında olay yerine yakın bir mesafede olan Belediyenin tam karşısında bulunan telefon kulubesinin önüne gelerek park ettiği, saat 10:29 sıralarında mağdurun yanında bulunan ... ile birlikte kaymakamlık bahçesinden çıkarak pastane istikametinde duran aracına yöneldiği,

aracın yanına geldiğinde o sırada temyiz dışı ölen sanık ...'un mağdura yaklaşarak ayaküstü kısaca görüştükleri ve beraber kaymakamlık önüne doğru yürüdükleri, ...'in şahısları takip ederek yanlarına geldiği, bu sırada ...'ın yolun karşışında bulunan banka önünde bulunduğu, ... ve mağdurun birlikte kaymakamlık istikametine doğru yürüdüklerini görür görmez koşarak yolun karşısına geçtiği ve şahısların yanlarına geldiği, kaymakamlığın tam karşısında durarak görüşmeye başladıkları, görüşme devam ettiği sırada şahıslara ait aracın park halinde bulunduğu yerden hareket ederek olay yerine doğru geldiği ve durduğu,

araç sürücüsünün araçtan inmediği, yaklaşık bir dakika görüşmeden sonra ortamın hareketlendiği ve arbede yaşanmaya başladığı, ancak bu sırada olay yerinden geçen belediye otobüsünün görüşü engellediği ve olayın ne şekilde devam ettiğinin görülmediği, otobüs geçtikten sonra sanıkların olay yerinden hızla araçlarına doğru yöneldikleri ve araçlarına binerek olay yerinden uzaklaştıkları, mağdurun ise ... ile birlikte olay yerinde kaldığının görüldüğü belirlenmiştir.

5. 25.11.2013 tarihli tutanak ile güvenlik kamera kayıtlarından temyiz dışı ölen sanık ... ve ...'ın olay yerine beyaz renkli bir araç ile geldikleri, iki şahsın araçtan indikleri, araç sürücüsünün araçtan inmediği ve olay sırasında olay yerine yaklaşıp şahısları alıp uzaklaştıran kişinin kim olduğu sorulduğunda aracı sanık ...'nın kullandığını beyan ettikleri belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Mağdurun aşamalardaki birbiriyle tutarlı anlatımları, olay anında yanında bulunan nişanlısı ...'in soruşturma aşamasındaki beyanları, doktor raporu, güvenlik kamerası inceleme tutanağı ve diğer kolluk tutanakları ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, olay yerinde mağduru kollarından tutan ölen sanık ... ve ...'ın sanığın sürücülüğündeki araca zorla bindirmeye çalıştıkları, olay yerinin bağrışmalar üzerine kalabalıklaşması üzerine ölen sanık ...'un,

araca bindiremediği mağduru bacağından silahla ateş etmesi sonucu yaraladıktan sonra çalışır vaziyette olay yerinde bekleyen sanığın kullandığı araca binerek ... ile birlikte uzaklaştıklarının anlaşılması karşısında, sanığın fikir ve eylem birliği içerisinde ölen sanık ... ve hakkında ölüm nedeniyle kovuşturmaya yer olmadığına karar verilen ... ile hareket ederek mağduru hürriyetinden alıkoymaya teşebbüs ettiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR