Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/3309 K.2024/3390

Sanıklar ..., ... hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usûl hükümlerine göre temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, katılan vekilinin temyizinin sadece sanık ... hakkında verilen beraat kararına yönelik olduğu yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığının, 14.09.2015 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan cezalandırılmaları talebi ile dava açılmıştır. 2. Diyarbakır 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.12.2015 tarihli kararı ile sanık ... hakkında beraat, diğer sanık hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan mahkumiyet kararları verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ...'un temyiz isteği, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması için gerekli süre verilmediğine ilişkindir. 2. Katılan ... vekilinin, beraat eden sanık ... hakkında eksik inceleme yapılarak karar verildiğine dair, 3. Suçtan zarar gören ... vekilinin temyiz isteği, öncelikle müvekkilinin suçtan zarar gördüğüne, sanık ...'ın atılı suçu işlediğinin sabit olduğuna dayanan ve diğer temyiz itirazlarına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Duruşmadan usulüne uygun haberdar edilmeyen suçtan zarar gören ...'ın gerekçeli kararın tebliği üzerine vekili aracılığıyla hükmü temyiz ettiği anlaşıldığından, şikayetçinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca kanun yollarına başvurma hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede; Şikayetçinin davadan haberdar edilip delillerini sunma ve davaya katılma olanağı sağlanarak sanıkların hukuki durumlarının birlikte değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla hükümler kurulması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 233 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 234 üncü maddesine aykırı davranılması bozmayı gerektirmiştir.

IV. KARAR