Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/3504 K.2024/200

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Torul Cumhuriyet Başsavcılığının 01.07.2016 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında iftira suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. 2. Torul Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.02.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında iftira suçundan 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 3. Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 14.12.2022 tarihli kararı ile iftira suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf itirazları yerinde görülerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında iftira suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; sanığın müşteki hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını sağlamak amacıyla hukuka aykırı bir fiil isnat ederek iftira suçunu işlediğine, cezalandırılması gerektiğine, sanık hakkında soruşturma başlamadan iftirasından dönmesi nedeniyle hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 269 uncu maddesi birinci fıkrası hükmünün uygulanması, verilen beraat kararının bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın kamu malına zarar verme suçu nedeniyle başlatılan soruşturmada kollukta verdiği ifadesinde ...'ın kendisine "seni öldüreceğim, dayak manyağı yapacağım" şeklinde tehdit ettiğini beyan etmesi üzerine işlemediğini bildiği halde bir başkası hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını sağlamak suretiyle iftira suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince, "... sanığın işlenmediğini bildiği halde sırf mağdur hakkında soruşturma başlatılmasını sağlamak ve mağdura suç isnat etmek amacıyla yetkili makamlara ihbarda bulunması neticesinde sanığın üzerine atılı olan 'iftira'suçunun sübut bulduğu..." gerekçesi ile sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince; "... sanığın üzerine atılı iftira suçundan cezalandırılmasını gerektirecek her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delillerin dosyada bulunmadığı ..." gerekçesiyle sanığın, iftira suçundan mahkûmiyetine dair karar kaldırılarak beraatine karar verilmiştir

IV. GEREKÇE

Dosya kapsamı, sanığın aşamalardaki savunmaları, olayın kolluğa intikal şekli ve dava dosyasındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde Bölge Adliye Mahkemesi kararında hukuka aykırılık görülmemiştir. Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 14.12.2022 tarihli kararında Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,