Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/3513 K.2023/10645

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Yenice (Karabük) Cumhuriyet Başsavcılığının 28.12.2020 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında suçluyu kayırmaya azmettirme suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Yenice (Karabük) Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.10.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında suçluyu kayırmaya azmettirme suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

3. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesinin, 08.12.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusu üzerine İlk Derece Mahkemesinin beraat kararının kaldırılmasına, sanık hakkında suçluyu kayırmaya azmettirme suçundan 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; eylemin nitelendirilmesine göre atılı suçun sanık tarafından işlenmediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçu kapsamında yapılan soruşturma esnasında temyiz dışı sanık ...'ın, sanığın 1.77 promil alkollü vaziyette araç kullandığı sırada maddi hasarlı trafik kazası yaptığı halde kazaya karışan aracı kendisinin kullandığını beyan ettiği, daha sonraki ifadesinde kendisinden bu şekilde ifade vermesini sanığın istediğini beyan ederek aslında aracı kullananın sanık olduğunu ikrar ettiği, sanığın hakkında soruşturma yapılmasını ve ceza almasını engellemek için temyiz dışı sanık ...'dan bu şekilde beyanda bulunmasını istediği değerlendirilerek sanığın suçluyu kayırmaya azmettirme suçunu işlediği iddiasına ilişkindir. Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince, sanığın "suç üstlenmeye azmettirme" suçunu işlediğine kanaat edilerek "suçluyu kayırmaya azmettirme" suçu bakımından sanığın beraatine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince; "...Adli rapora göre 177 promil alkollü olarak araç kullanan sanık ...'nın aracın ... tarafından kullandığını ileri sürmesi ve alkolsüz olan ...'nın da aracı kendisinin kullandığını belirtmesi şeklindeki olayda sanık ...'nın eyleminin suçluyu kayırma suçuna azmettirme suçunu oluşturduğu,

trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunu işleyen sanık ...'nın yargılanmasının engellenmesine imkan sağlamak için aracı kendisinin kullandığı yönünde beyanda bulunan sanık ...'nın alkolsüz olması nedeniyle üstlendiği fiilin kendisi yönünden suç oluşturmaması dikkate alındığında, eyleminin TCK.nın 283. maddesinde düzenlenen suçluyu kayırma suçunu oluşturacağı anlaşılmakla,..." İlk Derece Mahkemesinin beraat hükmünün kaldırılmasına ve sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Dava dosyası içeriği, olayın oluş şekli, 31.10.2020 tarihli yaralamalı trafik kazası tespit tutanağı, kolluk görevlileri tarafından hazırlanan tutanaklar, sanık savunmaları ve tüm dava dosyası kapsamı birlikte değerlendirildiğinde Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmadığından sanık müdafiinin suçun nitelendirilmesine göre sanığın atılı suçu işlemediğine yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesinin, 08.12.2022 tarihli kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Yenice (Karabük) Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.12.2023 tarihinde karar verilmiştir.