Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/3629 K.2024/5816

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 25.10.2022 tarihli ve 2022/392 Esas, 2022/1644 Karar sayılı kararının, Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer alan "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." ve aynı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrasındaki "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.

Cumhuriyet savcısı temyiz dilekçesinde, temyiz isteğinin sanığın yararına veya aleyhine olduğunu açıkça belirtir." şeklindeki kanuni düzenlemeler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının kararın yüzüne karşı verilmesinden sonra süresinde 27.10.2022 tarihinde herhangi bir temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile süre tutum talebinde bulunduğu,

gerekçeli kararın 10.11.2022 tarihinde elektronik imzaların tamamlanması ile Ulusal Yargı Ağı Projesi (UYAP) üzerinden görüldü ekranına düşmesine karşın Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından yedi günlük kanuni sürenin bitiminden sonra 23.11.2022 tarihinde gerekçeli temyiz dilekçesinin sunulduğu, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 02.06.2022 tarihli ve 2021/16-3 Esas, 2022/397 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere Cumhuriyet Savcılığı yönünden 5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesindeki hususların ihtarının zorunlu olmadığı da anlaşıldığından,

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,