Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/3708 K.2023/8815

Hükümlü ... hakkında cebir kullanmak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan Bingöl 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.07.2021 tarihli kararıyla hükmedilen 1 yıl 8 ay hapis cezasına ve mükerrirlere özgü infaz rejimine göre cezanın çektirilmesine dair hükmün Bölge Adliye Mahkemesince süre nedenli istinaf talebinin reddi ile 06.01.2022 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02.10.2023 tarih ve KYB-2023/97412 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.10.2023 tarih ve KYB-2023/97412 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Dosya kapsamına göre, benzer bir olay nedeniyle olağan temyiz incelemesine konu Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 29/06/2020 tarihli ve 2019/5132 esas, 2020/14427 sayılı kararında yer alan, ' ... sanıkların, kasten yaralama eylemiyle sınırlı sürenin dışında, alıkoymaya yönelik başkaca bir eylemde bulunmadıkları, bu şekilde mevcut hâliyle olayda sanıkların hürriyeti tahdit kastıyla hareket etmedikleri ve üzerlerine atılı suçun kanunî unsurları itibariyle oluşmadığı,

sanıkların eylemlerinin bütün hâlinde kasten yaralama suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında hataya düşülerek sanıkların ayrıca kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçundan da cezalandırılmalarına karar verilmesi ... ' şeklindeki açıklamalar nazara alındığında, sanığın, kasten yaralama eylemiyle sınırlı sürenin dışında, müştekiyi alıkoymaya yönelik başkaca bir eylemde bulunmadığı, bu şekilde mevcut hâliyle olayda sanığın hürriyeti tahdit kastıyla hareket etmediği ve atılı suçun kanunî unsurları itibariyle oluşmadığı gözetilmeden, sanığın beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiştir. ”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendinin; “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

2. Oluş, tüm dosya kapsamı, müşteki ve hükümlünün aşamalardaki beyanları ile tanık beyanları birlikte değerlendirildiğinde; hükümlünün kasten yaralama eylemiyle sınırlı sürenin dışında, müştekiyi alıkoymaya yönelik başkaca bir eylemde bulunduğuna dair delil bulunmadığı, eylemin gerçekleştiği dershanenin 3 üncü katına hükümlü ve müştekinin rızasıyla birlikte çıktıktan sonra olayın yaşandığı ancak kapının kilitlendiğine dair delil bulunmadığı,

bu şekilde mevcut hâliyle olayda hükümlünün hürriyeti tahdit kastıyla hareket etmediği ve atılı suçun kanunî unsurları itibariyle oluşmadığı gözetilmeden, beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Bingöl 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.07.2021 tarihli kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, 3. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca sanık hakkında cebir kullanmak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen cezanın kaldırılmasına, sanığın 5271 sayılı Kanun'un 223 maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca BERAATİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,