Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/3770 K.2024/225

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Yatağan Cumhuriyet Başsavcılığının 19.08.2005 tarihli iddianamesi ile, sanıkların kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılmaları talep olunmuştur. 2. Yatağan Asliye Ceza Mahkemesinin 20.12.2012 tarihli kararı ile sanıkların atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir. 3. İlgili kararın sanıklar müdafileri tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 14. Ceza Dairesinin 09.12.2015 tarihli kararı ile, usul hükümlerine aykırılık gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir. 4. Bozmaya uyularak yargılama sonucunda, Yatağan Asliye Ceza Mahkemesinin 09.06.2017 tarihli kararı ile, sanıkların atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir.

5. İlgili kararın sanıklar müdafileri ve katılan Bakanlık vekili tarafından temyizleri üzerine, Yargıtay 14. Ceza Dairesinin 08.01.2019 tarihli kararı ile, eksik araştırma gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.

6. Bozmaya uyularak yargılama sonucunda, Yatağan Asliye Ceza Mahkemesinin 15.01.2020 tarihli kararı ile, sanıkların atılı suçtan beraatlerine karar verilmiştir.

7. İlgili kararın Cumhuriyet savcısı, mağdur ... vekili, sanıklar Mehmet ve Cuma ile müdafileri ve katılan Bakanlık vekili tarafından temyizleri üzerine, Dairemizin 05.04.2022 tarihli kararı ile, sübut ve suç vasfı gerekçeleri ile bozulmasına karar verilmiştir.

8. Bozmaya uyularak yargılama sonucunda, Yatağan Asliye Ceza Mahkemesinin 02.06.2023 tarihli kararı ile, sanıkların atılı suçtan mahkumiyetlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ... müdafiinin temyiz isteği, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, suçun unsurlarının oluşmadığına, zamanaşımı süresinin dolduğuna, uygulama maddelerinin hatalı olduğuna, sanık hakkında erteleme ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmadığına ilişkindir.

2. Sanık ... müdafiinin temyiz isteği, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, suçun işlenmediğine, uygulama maddelerinin hatalı olduğuna ilişkindir.

3. Sanık ... müdafiinin temyiz isteği, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, suçun işlenmediğine, uygulama maddelerinin hatalı olduğuna ilişkindir.

4. Katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteği, cezanın az olduğuna ve vekalet ücreti tayin talebine ilişkindir.

III. OLAYLAR VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanıkların mağdur ... ile kızını, cebir ve tehdit ile yanlarında tutarak mağdur ...'a zorla fuhuş yaptırdıkları süre boyunca, mağdur ...'ı ve mağdur ...'ın suç tarihinde 8 yaşı içerisinde olan kızı olan mağdur ...'yi de annesi ile birlikte hürriyetinden yoksun bırakıldıkları ve mağdurun 30.07.2005 tarihinde fırsatını bulup evden kaçarak kurtulduğu iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

a.

Sanıklar hakkında 19.08.2005 tarihli iddianame ile, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan açılan kamu davasında, Mahkemenin 15.01.2020 tarihli beraat hükmünün, Dairemizin 05.04.2022 tarihli ilamı ile, "sanıkların mağdur ...'a karşı eylemlerinden dolayı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 37 nci maddesinin birinci fıkrası maddesi delaletiyle 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) ve (b) bendleri ve beşinci fıkrası uyarınca, mağdur ...'ye karşı eylemlerinden ötürü ise aynı Kanunun 37 nci maddesinin birinci fıkrası maddesi delaletiyle 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a),

(b) ve (f) bendleri uyarınca mahkumiyetleri yerine yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi" gerekçesi ile bozulmasına verilmiştir.

Mahkemece Dairemizin 05.04.2022 tarihli bozma ilamına uyulmasına karar verildiği halde, sanıklar hakkında bozma ilamında belirtilen şekilde ve kazanılmış hakları gözetilerek mağdur sayısınca mahkumiyet hükümleri kurulması gerekirken, 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası kapsamında zincirleme suç hükümleri uygulanarak hüküm tesis edilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

b.

20.12.2012 tarihli hükmün, sadece sanıklar müdafileri tarafından temyiz edildiği gözetilerek, sonuç cezaların 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sanıklar ... ve ...'nun 6 yıl 3 ay hapis, sanık ...'in 5 yıl 2 ay 15 gün hapis cezası üzerinden infaz olunacağının belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) istinaf yolu açısından yürürlükte bulunan 283 üncü maddesi gereği uygulama yapılması ve yazılı şekilde sonuç ceza olarak sanıklar ... ve ...'nun 5 yıl 15 ay hapis, sanık ...'in 5 yıl 2 ay 15 gün hapis cezasının belirtilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR