Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/3810 K.2024/80

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığının 28.03.2016 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. 2. Eskişehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.05.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

3. Eskişehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.05.2016 tarihli kararının sanık ve katılan Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay (8). Ceza Dairesinin 15.11.2022 tarihli kararı ile; "...1-Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre.

Eskişehir Çocuk Evleri Sitesi'nde bulunan Sevgi Evlerinde kalan 15 yaşından küçük mağdur ...'ın, farklı tarihlerde kaldığı çocuk yuvasından kaçarak sanığın evine gittiği, son gidişinde uyumak üzere çocuk odasına geçtiğinde sanığın yanına gelerek "ağzına vereyim mi?" şeklinde teklifte bulunması üzerine kabul etmeyerek evden çıkıp uzaklaştığı olayda onbeş yaşını tamamlamamış olan mağdurun kendi özgür iradesi ile serbestçe hareket etme hakkı niteliği itibariyle üzerinde mutlak surette tasarrufta bulunabileceği bir hak olmadığından,

bu hakkının ihlaline yönelik olarak sanık tarafından gerçekleştirilen eylemle ilgili gösterdiği rıza hukuken geçerli kabul edilmediğinden, bu itibarla sanığın eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 109/1, 109/3-f., 5, 43/1. maddelerinde düzenlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek sanığın TCK.nın 234/3. maddesi gereğince mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Sanık hakkında kurulan hükümde, tekerrüre esas alınan ilamda yer alan TCK'nın 106/1-1. cümlesinde düzenlenen tehdit suçunun, hükümden sonra yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK.nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında, anılan hükme ilişkin, uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak sonucuna göre, tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,..." gerekçesiyle ilk derece mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine yapılan yargılama neticesinde Eskişehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.03.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5271 sayılı Kanun' un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan kurum vekilinin temyiz isteği; olay tarihi itibariyle koruma ve bakım altında bulunan mağduru alıkoyduğu sabit olan sanığın Yargıtay ilamı doğrultusunda cezalandırılması gerektiğine, re'sen gözetilecek nedenlerle kararın kaldırılması, lehe vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Davaya konu olay, sanığın, Sevgi Evlerinde kalan ve buradan kaçan 15 yaşından küçük mağduru 20.01.2016 tarihinde evine götürdüğü, bir gece sanığın evinde kalan mağdurun ertesi gün tekrar yurda döndüğü, 05.02.2016 tarihinde tekrar yurttan kaçan mağdurun yeniden sanığın evine gittiği bir süre kaldıktan sonra evden çıkarak uzaklaştığı iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Dava dosyası içeriği, mağdur ...' ın aşamalardaki beyanları, olayın kolluğa intikal şekli, kolluk görevlileri tarafından hazırlanan yakalama, teşhis ve teslim tutanağı, olay yeri kroki, görgü ve tespit tutanağı ve tüm dosya kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde.

Eskişehir Çocuk Evleri Sitesi'nde bulunan Sevgi Evlerinde kalan 15 yaşından küçük mağdur ...'ın, farklı tarihlerde kaldığı çocuk yuvasından kaçarak sanığın evine gittiği, sanığın kollukta alınan 12.02.2016 tarihli beyanında, mağdurun iki kez evine geldiğini, kendisine pantolon verdiğini, karnını doyurduğunu beyan ettiğinin sabit olduğu somut olayda, onbeş yaşını tamamlamamış olan mağdurun kendi özgür iradesi ile serbestçe hareket etme hakkı niteliği itibariyle üzerinde mutlak surette tasarrufta bulunabileceği bir hak olmadığından,

bu hakkının ihlaline yönelik olarak sanık tarafından gerçekleştirilen eylemle ilgili gösterdiği rıza hukuken geçerli kabul edilmediğinden, sanığın eyleminin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu gözetilerek sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde beraatine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR