Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/3843 K.2025/7461

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İlk Derece Mahkemesi Kararı

Şavşat Asliye Ceza Mahkemesinin 13.05.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

B. İstinaf Mahkemesi Kararı

Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 18.04.2023 tarihli ve 2022/2503 Esas, 2023/662 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Katılan ... vekilinin temyiz sebepleri; sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği sabit olduğundan cezalandırılmasının gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava dosyası kapsamına göre, olay tarihinde sanık ile mağdurun evli oldukları, olay günü aralarında yaşanan tartışma nedeniyle katılan mağdur ...'in, damadı ve kızını arayarak kendisini götürmelerini istediği, sanığın '' bana 50.000 TL vermeden gidemezsin.

Senin kızın damadın bana mal diye sattılar. '' dediği, sonrasında katılan mağdurun damadı ve kızı olan tanıklar S.D. ve G.D.'nin katılanı almak üzere katılanın bulunduğu eve geldikleri, kapıyı çaldıkları fakat kapıyı açan olmadığı, katılanın evden çıkmak istemesine rağmen sanığın katılanın belinden tutup '' bırakmam gidemezsin '' diyerek katılanı alıkoymaya çalıştığı, katılanın bir kaç saniye fırsat bularak pencereden atlayıp aşağı indiği,

tanık S.D.'ye ait arabaya binerek olay yerinden uzaklaştığı, bu olay nedeniyle katılanın basit tıbbi müdahale ile giderilebilir derecede hafif yaralandığının tespit edildiği şeklinde gerçekleştiği iddia olunan olaya ilişkin olarak;

Mağdurun beyanları, sanığın tevil yollu ikrar içeren savunmaları, tanıkların beyanları, adli muayene raporu, kolluk tarafından tanzim edilen tutanaklar ve tüm dosya kapsamından; sanığın mağduru belinden tutmak suretiyle dışarı çıkmasına engel olmaya teşebbüs ettiğinin kabul edildiği somut olayda; sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 109/2, 109/3-e, 35. maddelerinde düzenlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılmaya teşebbüs suçunu oluşturduğu gözetilerek sanık hakkında mahkumiyet yerine yazılı şekilde beraat kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR