Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/3924 K.2024/461

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Turgutlu Cumhuriyet Başsavcılığının 02.12.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. 2. Turgutlu 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.01.2016 tarihli kararı ile sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir. 3. Yargıtay 8.Ceza Dairesinin 22.09.2022 tarihli ilamıyla seri yargılama usulü nedeniyle kararın bozulmasına karar verilmiştir. 4. Turgutlu 4.Asliye Ceza Mahkemesinin 04.07.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında atılı suçtan mahkumiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; suç işleme kastı olmadığına, hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay; sanığın 261 promil alkollü iken yeğenine ait av tüfeğini alarak mahalle arasındaki yola çıkıp havaya ateş etmek suretiyle atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Dosyanın incelenmesinde; 18.11.2015 tarihli Jandarma kriminal uzmanlık raporu ile sanıktan alınan svap örneklerinde atış artığına rastlandığına ilişkin 23.12.2015 tarihli rapor ve sanığın ikrar içerikli savunması birlikte değerlendirildiğinde, sanığın atılı suçu işlediğine dair, Mahkeme kabulünde isabetsizlik görülmemiştir

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR