Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/3955 K.2023/10410

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Torbalı Cumhuriyet Başsavcılığının 30.10.2014 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Torbalı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.06.2015 tarihli kararı ile sanığın hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Mahkemenin, 23.06.2015 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 07.04.2021 tarihli kararı ile "... basit yargılama usûlünün uygulanması imkanının doğması ve bu konuda mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu..." gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma sonrası, basit yargılama usulü uygulanarak sanığın cezalandırılmasına karar verilmiş, sanığın itirazı nedeniyle genel hükümlere göre yargılama yapılmıştır.

5. Torbalı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.07.2023 tarihli kararı ile sanığın hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, zamanaşımı değerlendirmesi yapılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, Torbalı Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü bulunan sanığın suç tarihinde saat 21.20 sıralarında cezaevinin en uç köşesinde bulunan tel örgü saçlarına tırmanarak görevlilerin "dur" ikazına rağmen saçlardan atlayarak firar ettiği iddiasına ilişkindir. 2. Sanık 03.12.2014 tarih ve 2014/761 sayılı yakalama emri sonrası 24.04.2015 tarihinde Karşıyaka Adliyesine gelerek teslim olmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Sanık yakalama üzerine alınan sorgusunda bizzat kendisinin teslim olduğunu beyan etmiş ise de 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 293 üncü maddesinin 2 nci cümlesi uyarınca 6 aylık etkin pişmanlık süresi dolduktan sonra yakalandığı anlaşıldığından Tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

2. Olay tutanağı, sanığın savunmaları ve dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, cezaevinde hükümlü olarak bulunan sanığın kaçarak firar ettiğinin anlaşılması karşısında sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi uyarınca sanığın üzerine atılı suçun olağan zamanaşımı süresinin 8 yıl olduğu, aynı Kanun'un 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince olağanüstü zamanaşımı süresinin 12 yıl olduğu anlaşıldığından sanığın suçun zamanaşımına uğradığına yönelik temyiz itirazı yerinde bulunmamıştır.

4. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

5. Temel ceza belirlenirken atıf yapan 5275 sayılı Kanun'un 97 nci maddesinin birinci fıkrasının gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına aykırı davranılması hukuka aykırı ise de bu husus 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 322 nci maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (5) numaralı bentte açıklanan nedenle Torbalı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.07.2023 kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında 1 inci fıkrası birinci bentteki "eylemine uyan" ibaresinden sonra gelmek üzere "5275 sayılı Kanun'un 97 nci maddesinin birinci fıkrası delaleti ile 5237 sayılı Kanun'un 292 nci maddesinin birinci fıkrası” yazılmak sureti ile hükmün, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,