Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/3978 K.2024/523

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Denizli Cumhuriyet Başsavcılığının 30.06.2022 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2.Denizli 14. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.01.2023 tarihli kararı ile sanığın hakkı olmayan yere tecavüz suçundan 3.000,00 TL adli para cezası ve 2.080,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3.Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 27.04.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusu üzerine 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrasını uyarınca ilk derece mahkemesinin mahkumiyet kararının kaldırılmasına, sanığın hakkı olmayan yere tecavüz suçundan beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği, sanığın katılana ait taşınmaza tecavüz ettiğinin bilirkişi raporları ile sabit olduğuna, sanığın suç işleme kastı ile hareket ederek tecavüze halen son vermediğine, kararın hukuka ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Dava konusu olay, sanığın kardeşi katılana ait 325 ada 32 parsel sayılı taşınmaza katılanın rızası hilafına toplam 13,80 m2 kısmına tuvalet ve baraka inşa etmek sureti ile tecavüz ettiği iddiasına ilişkindir.

2. Mahkemece sanığın tevil yollu ikrarı, katılan ve tanık beyanları, tapu kayıtları, olay yeri görgü-tespit tutanağı, keşif ve 09.01.2023 tarihli bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın, katılana ait 325 ada, 32 parsel (ilk tesis 3487 parsel) sayılı taşınmaz üzerine, katılanın rızası hilafına toplam 13,80 m2 büyüklüğünde tuvalet ve baraka inşa etmek suretiyle üzerine atılı suçu işlediğini kabulü ile sanığın hakkı olmayan yere tecavüz suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanığın suça konu ağıl ve tuvaleti murisleri olan anneannesinin sözlü rızası ile uzun yıllar önce yaptırdığını, anneannesinin ölümünden ve arazinin paylaşımından sonra katılan kardeşinin arazisine herhangi bir müdahalesinin bulunmadığını, katılanın iddia ettiği şekilde tuvalet ve ağılı kaldırması için haber göndermesinin ya da yasal olarak ihtar çekmesinin söz konusu olmadığını beyan ettiği, katılanın sanığa ağıl ve tuvaleti sökmesi için muhtar aracılığı ile haber gönderdiği yönündeki iddiasının dinlenen köy muhtarı tanık D.

A. tarafından doğrulanmadığı, keşif ve tespite göre, suça konu tuvaletin kadastro güncellemesinden sonra sanığın arazisinde kaldığı, ağıl olarak adlandırılan yerin ise katılanın arazisinde kaldığı, ancak gerek tuvaletin gerekse çardağın çok eskiden yapıldığının açıkça görüldüğü olayda, sanığın savunmasının aksine suç kastı ile hareket ettiğine dair delil bulunmaması gerekçesi ile ilk derece mahkemesince sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken mahkumiyetine karar verilmesi isabetsiz bulunmuştur.

IV. GEREKÇE

1.Sanık hakkında kurulan hükümde, iddianame, tapu kayıtları, sanık savunması, katılan beyanları, keşif, bilirkişi raporu, olay yeri görgü ve tespit tutanağı ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın katılana ait dava konusu 325 ada 32 parsel (ilk tesis 3487 parsel) sayılı taşınmazı katılanın rızası hilafına toplam 13,80 m2'lik kısmına tuvalet ve baraka yapmak ve tarım aletlerini koymak sureti ile tecavüz ettiği ve keşif esnasında tecavüzün devam ettiği, 09.01.2023 tarihli bilirkişi raporuna göre, kadastro güncelleme çalışmaları öncesi ve sonrasında sanığın kardeşi katılana ait taşınmaza tecavüzünün olduğunun belirtildiği,

sanığın taşınmazın katılan adına tescil edildikten sonra kullanmaya devam ettiğine yönelik ikrarı karşısında; unsurları oluşan atılı suçtan mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesi,

2. Gerekçeli karar başlığının suç adının "hakkı olmayan yere tecavüz" olduğunun belirtilmesine rağmen hüküm kısmında "karşılıksız yararlanma" suçundan beraat kararı verilmek suretiyle kararda çelişki oluşturması,

3.Suçun temadi etmiş olması nedeniyle, suç tarihinin hukuki kesintinin gerçekleştiği iddianame tarihi olan 30.06.2022 tarihi olduğunun gözetilmemesi, Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR