Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/3982 K.2023/10283

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 15.05.2019 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında evi terk eden çocuğu, ailesini veya yetkili makamları durumdan haberdar etmeksizin yanında tutmak suçundan kamu davası açılmıştır.

2.İstanbul Anadolu 43. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 23.01.2020 tarihli kararı ile sanık hakkında çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

3. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20.Ceza Dairesinin 05.07.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında verilen beraat hükmünün kaldırılmasına ve atılı suçtan 6 ay hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

4. Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 14.11.2022 tarihli kararı ile "...Anayasa Mahkemesi'nin 14.01.2021 gün ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'na 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanunun 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddesinin "01.01.2020 tarihi itibariyle hükme bağlanmış ve kesinleşmiş dosyalarda ....basit yargılama usulü uygulanmaz" bölümündeki "hükme bağlanmış" ibaresinin Anayasanın 38 inci maddesine aykırı olduğuna ve iptaline karar verildiğinden temyiz davasına konu dosyalarda lehe hükümler içeren 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrasının uygulanması imkanının doğması ve bu konuda mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu nedeniyle bozulmasına..." karar verilmiştir.

5. Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20.Ceza Dairesi'nin 29.12.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında basit yargılama usûlünün uygulanmasına karar verilmekle atılı suçtan 4 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

6. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20.Ceza Dairesi'nin 29.12.2022 tarihli kararına sanık müdafii tarafından itiraz edilmesi üzerine Mahkemece 20.03.2023 tarihli kararıyla sanık hakkında çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan, 6 ay hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemi, suçun unsurlarının oluşmadığına, sanığın 12 saat dahi dolmadan mağdureyi evine bıraktığına, mağdurenin beyanlarının asılsız olduğuna, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Dava konusu olay, mağdurenin 08.07.2018 günü evi terk ederek erkek arkadaşı olan sanığın yanına gittiği, sanığın mağduru kardeşi temyiz dışı sanık Merve'nin ikametine götürdüğü ve burada ailesini veya yetkili makamları haberdar etmeksizin 09.07.2018 tarihine kadar yanında tuttuğuna ilişkin olup, İlk Derece Mahkemesince sanığın atılı suçtan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen hüküm kaldırılarak sanık hakkında çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan 6 ay hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.31.12.2018 tarihli rapor, takipsizlik kararı,mağdur ve sanığın beyanları ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın atılı suçları gerçekleştirdiğine yönelik Mahkemenin suçun sübutu ve kabulünde isabetsizlik görülmemiş olup yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasıflarının ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

2. Sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 58 inci maddesi kapsamında tekerrür hükümlerinin uygulanmasında, adli sicil kaydında bulunan hangi ilamın tekerrüre esas alındığının karar yerinde gösterilmemesi hukuka aykırı görülmüş ise de, bu hususun 5271 sayılı Kanun'un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenle sanık müdafilerinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 20.03.2023 tarihli kararın 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi gereği kararda tekerrür uygulamasına ilişkin bölüm çıkarılarak;

yerine "Sanık, İstanbul Anadolu 17 Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2016/2 Esas, 2017/635 Karar sayılı ilamı ile mükerrir olduğundan, hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunun 58/6. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirlerinin uygulanmasına," ifadeleri eklenmek suretiyle Tebliğnameye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,