Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/3995 K.2023/10641

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Manisa Cumhuriyet Başsavcılığının 28.08.2014 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'un 15 üncü maddesinin dördüncü fıkrasında tanımlanan suçtan dolayı cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Manisa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.01.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'un 15 ncü maddesinin dördüncü fıkrasında belirtilen suçtan dolayı 5 ay hapis cezası ve 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

3. Manisa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.11.2015 tarihinde kesinleşen kararı ile sanık hakkında 03.04.2015 tarihinde işlemiş olduğu suç nedeniyle mahkûmiyet hükmü verildiğinden ihbarda bulunulmuş olup Manisa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.03.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'un 15 nci maddesinin dördüncü fıkrasında belirtilen suçtan dolayı 5 ay hapis cezası ve 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.

4. Manisa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.03.2016 tarihli kararının, sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (8). Ceza Dairesinin 14.04.2022 tarihli kararı ile Mahkemece basit yargılama usulünün uygulanmasının değerlendirilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

5. Bozma üzerine basit yargılama usulü uygulanmak suretiyle yapılan yargılama sonunda Manisa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.03.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'un 15 nci maddesinin dördüncü fıkrasında belirtilen suçtan dolayı 3 ay 15 gün hapis cezası ve 300,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. Sanık tarafından verilen karara itiraz edilmesi üzerine genel hükümler uygulanmak suretiyle yapılan yargılama sonunda Manisa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.06.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'un 15 nci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen suçtan dolayı 5 ay hapis cezası ve 400,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

6. Manisa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.06.2016 tarihli kararının, sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (8). Ceza Dairesinin 28.09.2022 tarihli kararı ile Mahkemece seri muhakeme usulünün uygulanması gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

7. Seri muhakeme usulüne göre işlem yapılmak üzere Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilen dosyada seri muhakeme usulünün uygulanmaması üzerine yapılan yargılamada 6136 sayılı Kanun'un 15 nci maddesinin birinci fıkrasının da uygulanmasına binaen ek savunması alınmak suretiyle Manisa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.09.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'un 15 inci maddesinin dördüncü fıkrasında belirtilen suçtan dolayı 5 ay hapis cezası ve 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; sanığın yolda giderken bıçağı bulduğuna, atılı suçun manevi unsurunun oluşmadığına, sanık hakkında beraat karar verilmesi gerektiğine, söz konusu suçun zamanaşımına uğramış olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, Çarşı Mahallesi ... Camii etrafında gürültü yapıldığı ihbarı üzerine olay yerine giden polis memurlarının sanığı bali çekerken gördüğü, sanığın yapılan üst aramasında sustalı tabir edilen bıçağın ele geçirildiği, alınan uzmanlık raporunda bıçağın 6136 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesinde belirtilen yasak aletlerden olduğu, vahamet arz etmediğinin belirlendiği, bu şekilde sanığın 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Dava dosyası içeriği, sanığın savunmaları, olayın kolluğa intikal şekli, kolluk görevlileri tarafından hazırlanan tutanaklar, uzmanlık raporu, Yargıtay bozma ilamı ve tüm dosya kapsamındaki deliller birlikte değerlendirilerek sanık hakkında atılı suçtan mahkûmiyet kararı verildiği anlaşılmakla, hükümde hukuka aykırılık bulunmadığı, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı,

vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 6136 sayılı Kanun'un 15 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı ve aynı Kanun'un 67 nci maddesinin dördüncü fıkrasında 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımının öngörüldüğü ve belirtilen zamanaşımı sürelerinin dolmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin atılı suç bakımından zamanaşımı süresinin dolduğuna ilişkin temyiz itirazı yerinde görülmemiştir.

3. Mahkemece 6136 sayılı Kanun'un 15 ncü maddesinin birinci fıkrasının uygulandığı anlaşılmakla hükümde sehven 6136 sayılı Kanun'un 15 ncü maddesinin dördüncü fıkrasının belirtilmiş olması hukuka aykırı bulunmuş ise de bu husus 1412 sayılı Kanun'un 322 nci maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR