KÜNYE
8. Ceza Dairesi 2023/3999 E., 2024/13 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Ocak 2024
- İncelenen kararın mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2022/1843 E., 2023/666 K.
- Suçtan zarar gören
- Dulkadirli İnlimurat Köy Tüzel Kişiliği
- Suç
- Köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz
- Hüküm
- Mahkumiyet
- Tebliğname görüşü
- Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması
Karar Metni
602 kelime·3 dk okuma·7 bölüm
İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Kırşehir Cumhuriyet Başsavcılığının 26.10.2021 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.
2.Kırşehir 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.05.2022 tarihli kararı ile sanığın köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan beraatine karar verilmiştir.
3.Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 21.03.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusu üzerine 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrasını uyarınca ilk derece mahkemesinin beraat kararının kaldırılmasına, sanığın köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan hapisten çevrili 3.000,00 TL adli para cezası ve doğrudan verilen 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafinin temyiz isteği, sanığın suç işleme kastı olmadığına, suça konu taşınmazın arsa vasfında olduğuna, atılı suçun unsurlarının oluşmadığına, yapı kayıt belgesi cezai sorumluluğu ortadan kaldırdığına, usul ve kanuna aykırı karar verildiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1.Dava konusu olay, sanığın Dulkadirli İnlimurat Köyü sınırları içerisinde bulunan 285 sayılı mera parselinin 1.413,58 m2 lik kısmını işgal ettiği iddiasına ilişkindir. 2.Mahkemece dosya kapsamında alınan bilirkişi raporu ve tapu kayıtlarına göre, dava konusu yere ait 1577.26 m2 lik kesimin Dulkadirli İnlimurat Köyü Tüzel Kişiliği adına arsa vasfıyla kayıtlı olduğu, sanığın dosyaya sunmuş olduğu su ihbarnamesi, yapı kayıt belgesi ve arsayı satın aldığına dair belge nazara alınmış yüklenen suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı kabulü ile beraatine karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
08.08.2017 tarihli bilirkişi raporunda, sanığın Dulkadirli İnlimurat Köyünde bulunan 285 numaralı mera parselinin 1413,58 metrekarelik kısmını çevirerek ve ev yapmak suretiyle tecavüzde bulunduğunun tespit edildiği, suç tarihinden sonra 2018 tarihinde suça konu yerin vasfı değiştirilerek önce ham toprak vasfı ile hazine adına daha sonra da yine vasıf değişikliği yapılarak köy tüzel kişiliği adına kaydedilmiş olmasının suçu ortadan kaldırmayacağı dikkate alınmadan yerinde olmayan gerekçelerle sanığın beraatine karar verilmesi isabetsiz bulunmuştur.
IV. GEREKÇE
Sanık hakkında kurulan hükümde, sanığın suç tarihinde Dulkadirli Köyü Tüzel Kişiliğine ait dava konusu 285 numaralı mera parseline tecavüz ettiği anlaşıldığından atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır. Aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanık müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 21.03.2023 tarihli kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2023/3999, K. 2024/13, 8 Ocak 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama