Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/4012 K.2024/9192

Sanık müdafinin 15.06.2023 havale tarihli dilekçe ile süresinde temyiz başvurusunda bulunduğu Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden yapılan incelemede anlaşılmıştır. İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından sanık hakkında verilen kararın; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.12.2020 ve 19.01.2021 tarihli iddianameleriyle sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. İstanbul 21. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.09.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan(bir kez) mahkumiyet kararı verilmiştir.

3. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesinin, 31.05.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii tarafından yapılan istinaf başvurusunun kabulüne karar verilip duruşmalı olarak yapılan incelemede; hükmün kaldırılmasına ve sanığın 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan (iki kez) cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği, arama kararının usule aykırı olduğuna, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, lehe hükümlerin uygulanmadığına ve somut bir nedene dayanmayan diğer temyiz itirazlarına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre; Dava konusu olay; 29.10.2019 tarihinde Şişli İlçe Emniyet Müdürlüğü'ne bağlı ekipler tarafından şüphe üzerine durdurulan sanığın taşımakta olduğu suça konu tabanca ve eklerini polise teslim ettiği, sanık hakkında soruşturma işlemlerine başlandığı, devamında 03.12.2019 tarihinde polise yapılan ihbar üzerine sanığın içerisinde bulunduğu aracın durdurulduğu, sanığın üzerinden suça konu tabanca ve eklerinin ele geçirildiği iddiasına ilişkindir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesi tarafından yapılan yargılama sonunda, sanığın üzerine atılı suçu işlediği kabul edilerek mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından sanık hakkında kurulan hükme yönelik sanık müdafinin yapmış olduğu istinaf talebi kabul edilerek hükmün kaldırılmasına, duruşmalı olarak yapılan inceleme neticesinde, sanığın farklı tarihlerde gerçekleştirdiği eylemlerin ayrı suçları oluşturduğu ve üzerine atılı 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçunu iki kez işlediği kabul edilerek mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden yapılan incelemede, sanık müdafinin 15.06.2023 havale tarihli dilekçesi ile hükümleri süresinde temyiz ettiği görülmekle, Tebliğnamedeki temyiz isteminin reddine dair görüşe iştirak edilmemiştir. 2. Polisin, bir suçun işlenmesini önlemek amacıyla, sanığın da içerisinde bulunduğu aracı durdurarak, sanığın üzerinde silah bulunduğu hususunda duyulan yeterli şüphe üzerine yapılan üst aramasında suça konu tabanca ve eklerinin ele geçirilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Sanığın aşamalardaki ikrar içeren savunmaları, tanık beyanları, olay tutanakları, ekspertiz raporları ve tüm dava dosyası kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği,

Bölge Adliye Mahkemesinin sanığın atılı suçu işlediğine dair kararında isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiş ve kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR