Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/4016 K.2023/10154

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Çankırı Cumhuriyet Başsavcılığının 05.01.2015 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154/2 ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.Çankırı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.10.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 154/2, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca hapis cezasından çevrili 3000 TL ve doğrudan verilen 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3.Çankırı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.10.2015 tarihli kararının sanık ve Maliye Hazinesi vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 11.03.2020 tarihli ve 2019/28635 Esas, 2020/11335 Karar sayılı kararı ile "…Şikayetçi Maliye Hazinesi davadan haberdar edilip delillerini sunma ve davaya katılma olanağı sağlanarak sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla hüküm kurulması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 233/1 ve 234. maddelerine aykırı davranılması.." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4.Çankırı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.10.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 154/2, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca hapis cezasından çevrili 3000 TL ve doğrudan verilen 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

5.Çankırı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.10.2021 tarihli kararının Cumhuriyet savcısı ve sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 17.10.2022 tarihli ve 2022/2852Esas, 2022/15413 Karar sayılı kararı ile " ...sanık hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 250. maddesinde düzenlenen seri muhakeme usulünün uygulanabilmesi için yerel mahkemece dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığı'na tevdi edilmesinde zorunluluk bulunması..." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

6.Çankırı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.05.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 154/2, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca hapis cezasından çevrili 3000 TL ve doğrudan verilen 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi suça konu taşınmazı 2012 yılında ektiğine, daha önce kardeşlerinin kullandığına, taşınmazın murislerinden kaldığını düşünerek kullandığına, kastının bulunmadığına, kullanımının bilgisizlikten kaynaklandığına, çiftçi olup ödeme gücünü bulunmadığına, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay sanık hakkında Çankırı 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/20 Esas sayılı dosyası ile köy tüzel kişiliğine ait taşınmaza tecavüz suçundan görülmekte olan kamu davası sırasında yapılan keşifte Yukarıelagöz köyü tüzel kişiliğine ait 1519 numaralı mera parseline tecavüzünün devam ettiğinin anlaşılması nedeniyle ihbarda bulunulduğu, sanığın suça konu meraya tecavüzünün yapılan keşifte devam etmesi nedeniyle köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1.Sanığın suça konu merayı Çankırı 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2010/20 Esas sayılı dosyasında yapılan keşiften sonra kullanmayı bıraktığına ilişkin savunması, Çankırı 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2010/20 Esas sayılı dosyasında yapılan keşif sonucu düzenlenen ziraat bilirkişisi raporunda suça konu meranın halihazırda arpa ekili olduğunu bildirilmesi ve tüm dava dosyası kapsamında elde edilen delillerden suç tarihinde Yukarıelagöz Köyü Tüzel Kişiliğine ait 1519 (yeni 102/18 numaralı parsel) parsel numaralı merayı ekerek işgal ettiği anlaşılan sanık hakkında ilk derece mahkemesince verilen mahkumiyet kararında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR