Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/4029 K.2024/7

Sanık müdafiinin sanık lehine vekalet ücretine hükmedilmemesine yönelik temyizinde hukuki yararı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede; İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığının 09.06.2010 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında iftira suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Şanlıurfa 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.06.2021 tarihli kararı ile sanığın iftira suçundan 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 07.06.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin istinaf başvurusu üzerine 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280 inci maddesinin ikinci fıkrasını uyarınca ilk derece mahkemesinin mahkumiyet kararının kaldırılmasına, sanığın iftira suçundan beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık müdafiinin temyiz isteği, vekalet ücreti hükmedilmesine, 2. Katılan vekilinin temyiz isteği, sanığın suç isnadının savunma kapsamında kalmadığına, atılı suçun unsurlarının oluştuğuna, usul ve yasaya aykırı karar verildiğine, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Dava konusu olay, sanığın aracında uyuşturucu madde yakalandığında suçtan kurtulmak amacı ile mağdurun aracına uyuşturucu maddeyi koyduğunu söyleyerek mağdur hakkında soruşturma yapılmasına neden olduğu iddiasına ilişkindir. 2. Mahkemece sanığın atılı iftira suçunu işlediği kabulü ile mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanığın uyuşturucu madde ticareti suçu işlediği iddiası ile savunması alınırken aracını Ford servisinden aldığı tarihte hasmı olan katılanın da aracının serviste olduğunu, katılanın serviste çalışan tanıdığına aracına uyuşturucu maddeyi koydurmuş olacağını belirttiği, bu hususun savunma hakkı kapsamında değerlendirilmesi gerektiği gerekçesi ile ilk derece mahkemesince yasal unsurları oluşmayan iftira suçundan sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi isabetsiz bulunmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Tebliğnameye Yönelik

Sanığın işlemediğini bildiği halde katılan hakkında yetkili makamlara ihbarda bulunarak hakkında soruşturma yapılmasına neden olduğu anlaşıldığından Tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir. B. Katılan Vekili ve Sanık Müdafiinin Temyiz İstemlerine Yönelik;

1. Sanık hakkında kurulan hükümde, sanığın aracında uyuşturucu madde bulunması üzerine katılanın aracına uyuşturucu maddeyi koyduğunu beyan ettiği, katılan hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan yapılan soruşturma sonucunda Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığının 25.02.2010 tarihli kararı ile ek kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, sanık hakkında olay nedeni ile uyuşturucu ticareti yapma suçundan Şanlıurfa 2. Ağır Ceza Mahkemesinde açılan davada sanığın cezalandırılmasına karar verildiği ve hükmün 11.01.2021 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

İşlemediğini bildiği halde hukuka aykırı fiil isnat edilen kişinin belirlenerek katılan hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan soruşturma yapılmasına neden olan sanığın eyleminin, savunma hakkının kullanılması olmadığı ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 267 nci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen iftira suçunun oluşturduğunun gözetilmemesi,

2. Kabul ve uygulamaya göre, karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 14 üncü maddesinin beşinci fıkrasında yer verilen; ''Beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık yararına hazine aleyhine maktu avukatlık ücretine hükmedilir.'' şeklindeki düzenleme karşısında, kendisini vekille temsil ettiren sanık lehine hazine aleyhine vekâlet ücreti ödenmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3. Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin ''25.02.2010'' tarihi yerine ''2009'' olarak gösterilmesi, Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR