Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/4055 K.2023/10642

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sungurlu Cumhuriyet Başsavcılığının 24.11.2022 tarihli iddianamesi ile, sanık hakkında başka suçlarla birlikte 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Sungurlu Ağır Ceza Mahkemesinin 29.03.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan beraatine karar verilmiştir.

3. İlgili kararın Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 10.07.2023 tarihli kararı ile, duruşmalı olarak yapılan incelemede, İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında atılı suçtan verilen beraat hükmünün kaldırılmasına, sanık hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan 10 ay hapis cezası ve 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, verilen hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; suç konusu tabancanın sanığa ait olmadığına, dosya kapsamından sanığın cezalandırılmasını gerektirecek delil elde edilemediğinden sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, aksi kanaatte olunması halinde lehe olan kanun hükümlerinin uygulanmasının gerektiğine ilişkindir.

III. OLAYLAR VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, miras meselesi yüzünden sanık ile sanığın eşinin abisi olan müşteki Yaşar arasında husumetin olduğu, sanığın ailesinin katılan ... ve oğlu Behlül ile karşılaşmaları sonucu aralarında tartışma çıktığı, tartışmanın kavgaya dönüştüğü, kavga esnasında sanığın ele geçirilemeyen ruhsatsız tabancayla katılan ...'a 3-4 el ateş ettiği, bu şekilde sanığın ruhsatsız tabanca ile ateş etmesi sonucu üzerlerine atılı olan 6136 sayılı Kanunun 13 üncü maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen suçu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. Samsun Bölge Polis Kriminal Laboratuvar Müdürlüğünce düzenlenen 28.11.2022 tarihli uzmanlık raporunda, inceleme konusu 7.65x17 mm. çap ve tipindeki on üç (13) adet kovanın, mikroskopta kerdi aralarında yapılan balistik incelemelerinde; mevcut izlere atfen (7-6) tasnifli olarak iki (2) gruba ayrıldığı, çap ve tiplerine uygun iki (2) ayrı ateşli silah ile atıldıkları, bahse konu kovanların 6136 sayılı Kanun kapsamında değerlendirilen ateşli silahların fişeklerinin unsurlarından olup, tek başlarına 6136 sayılı Kanuna göre yasak niteliğini haiz olmadıkları belirtilmiştir.

3. Görüntü İzleme, Değerlendirme, Tespit Tutanağında sanığın belinde bulunan silahı çıkararak pasaj içerisine doğru ateş ettiği belirtilmektedir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kriminal uzmanlık raporuna göre yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 223 ncü maddesi ikinci fıkrası e bendi hükmü gereğince beraatine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince sanığın atılı 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçunu işlediği, sanığın tevil yollu ikrarı, tutanaklar ve tüm dosya kapsamınca anlaşılmakla, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmü hukuka aykırı olduğundan hükmün kaldırılmasına, sanığın 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan cezalandırılmasına, koşulları oluştuğundan cezanın ertelenmesine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Olaylar ve olgular bölümünde belirtilen ekspertiz raporu, görüntü izleme, değerlendirme, tespit tutanağı, sanık savunmaları ve dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, Bölge Adliye Mahkemesinin kabulünde isabetsizlik görülmemiş, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı,

eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, Mahkemece sanık hakkında verilen cezada; yasal ve yerinde gerekçelerle 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi ve 5271 sayılı Kanun'un 231 ve devamı maddelerinde düzenlenen yasal ve takdiri indirim uygulanmasına yer olmadığına karar verildiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 10.07.2023 tarihli kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Sungurlu Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.12.2023 tarihinde karar verilmiştir.