KÜNYE
8. Ceza Dairesi 2023/4092 E., 2025/2913 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Nisan 2025
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2022/622 E., 2023/853 K.
- Suç
- Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
- Hüküm
- İstinaf başvurusunun esastan reddi
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
403 kelime·2 dk okuma·6 bölüm
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü;
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A.İlk Derece Mahkemesi Kararı İzmir 50. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 18.01.2022 gün ve 2021/709 Esas, 2022/24 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109/2, 3-a,e, 43/2-1, 53, 58/6-7. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
B. İstinaf Mahkemesi Kararı
İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 25.04.2023 tarihli ve 2022/622 Esas, 2023/853 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; Salt mağdur beyanlarıyla mahkumiyet kararı verilemeyeceğine, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin uygulanması gerektiğine, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, sanık hakkında takdiri indirim uygulanması gerektiğine, eksik inceleme ile karar verildiğine, usul ve kanuna aykırı kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Dosya kapsamına göre, sanık hakkında, temyiz aşamasında bildirilen ...Eğitim ve Araştırma Hastanesi raporuna göre "işlediği fille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin kısmen azalmış olduğu ve TCK'nın 32/2 kapsamında değerlendirilmesinin uygun olacağının" belirtildiğinin anlaşılması karşısında; sanığın daha önce tedavi gördüğü kurumlardan tüm tedavi evrakları temin edilerek,
suç tarihi itibariyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 32/1-2. maddeleri kapsamında akıl hastalığı bulunup bulunmadığı hususunda Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulundan, tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden veya Tıp Fakültelerinin Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlıklarından sağlık kurulu raporu aldırılarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini zorunluluğu bozmayı gerektirmiştir.
III. KARAR
Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2023/4092, K. 2025/2913, 15 Nisan 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama