Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/4103 K.2024/594

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) hükümleri gereği temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.02.2013 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında çocuğa karşı, birden fazla kişi birlikte, cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2.Diyarbakır 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2013/99 Esas ve 2014/648 Karar sayılı kararı ile sanığın, çocuğa karşı, birden fazla kişi birlikte, cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, haksız tahrik hükümleri de uygulanmak suretiyle, 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3.İlgili kararın, sanık tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 2019/6245 Esas, 2022/4100 Karar sayılı kararı ile ''Sanığın hangi mağdura yönelik eyleminin cezalandırıldığının belli olmadığı, mağdurların olay tarihinde 18 yaşından küçük olduğu ve sanığın mağdura yönelik eylemini, yaşı nedeni ile davası ayrı yürütülen temyiz dışı suça sürüklenen çocuk Ramazan ile birlikte işlediği sabit olmasına rağmen, TCK.nın 3. ve 61. maddeleri gereğince temel ceza belirlenirken, aynı Kanunun 109/3-b-f maddesindeki birden fazla nitelikli halin gerçekleştiği gözetilerek,

temel hapis cezasının alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmediği ve somut olayda sanığın haksız tahrik hükümlerinden yararlanamayacağı" gerekçesi ile kararın, 1412 sayılı kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası da dikkate alınmak suretiyle bozulmasına karar verilmiştir.

4.Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada; Diyarbakır 5.Asliye Ceza Mahkemesinin 10.10.2022 gün ve 2022/745 Esas, 2022/1209 Karar sayılı kararı ile sanığın, çocuğa karşı, silahla, birden fazla kişi birlikte, cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, mağdur sayısınca 2 kez 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve Müdafinin Temyiz Sebepleri 1.Atılı suçu işlemeyen sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna, 2.Aksi kanaat halinde zamanaşımı süresinin dolduğu dikkate alınarak düşme kararı verilmesi gerektiğine, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Dava konusu olay; arkadaşlarının telefonunun çalınmasından dolayı yaşı küçük mağdurlardan şüphelenen temyiz dışı suça sürüklenen çocuk Ramazan'ın, mağdurları konuşturmak için zorla sanık ...'nin bulunduğu çiftliğe götürdüğü, burada sanık ile birlikte, mağdurlara tokat atmak ve köpek ile korkutmak suretiyle suçu itiraf ettirmeye çalıştıkları, bu süre zarfında da mağdurları alıkoydukları iddiasına ilişkindir.

2.Mağdur ...'ın sol omuz, sırt, sağ dirsek ve ensede minimal ekimozlar, Muhammed'in ise sağ ayak baş parmağında ekimoz oluşacak şekilde basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte yaralandıkları doktor raporları ile tespit eidlmiştir.

3.Yaş küçüklüğü nedeni ile dosyası tefrik edilen suça sürüklenen çocuk Ramazan'ın bu olay nedeni ile, Diyarbakır 2. Çocuk Mahkemesi'nin, 2012/114 Esas, 2012/347 Karar sayılı dosyası üzerinden yargılandığı ve mağdurlara yönelik eyleminden dolayı iki kez hürriyeti tahdit suçundan 2 yıl 2 ay 20 gün hapis cezası ile mahkumiyetine karar verildiği görülmüştür.

4.Suça sürüklenen çocuk Ramazan ve temyiz dışı sanık Osman alınan ifadelerinde "Mağdurları konuşturmak için çiftliğe götürdüklerini ve orada onlara tokat attıklarını" beyan etmişlerdir.

IV. GEREKÇE

A.Sanık ve Müdafinin Temyiz Sebepleri Yönünden

1.Zamanaşımına İlişkin

5237 sayılı Kanun'un 66/1-d, 66/3 ve 67 inci maddeleri gereğince, atılı suç için Kanunda öngörülen ceza miktarının üst sınırı itibari ile olağan zamanaşımı süresinin 15, olağan üstü zamanaşımı süresinin ise 22 yıl 6 ay olduğu, bu itibarla dava zamanaşımın dolmadığı görülmüştür.

2.Sübuta İlişkin

Dosyadaki olgular ve yaşı küçük mağdurların aşamalarda değişmeyen istikrarlı anlatımları itibari ile; sanığın, olay tarihinde, temyiz dışı sanık Osman ve suça sürüklenen çocuk Ramazan ile birlikte, Osman'ın telefonunun çalınmasından dolayı şüphe ettikleri yaşı küçük mağdurları, babasına ait çiftlik evine götürdükleri, burada zorla alıkoyarak, hırsızlık suçunu itiraf ettirmek amacı ile darp ettikleri ve orada bulunan köpeği üstlerine salmak suretiyle köpeği silah olarak kullanarak tehdit ettikleri, bu bağlamda sanığın eylemlerinin sabit olduğu anlaşılmakla, mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir

B.Tebliğname ve Diğer Yönlerden

1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, sanığın, her iki mağduru bir yerden alıp başka bir yere götürme ve burada bir süre alıkoyma şeklindeki eylemini, tek bir fiil ile gerçekleştirmemesi nedeni ile mağdur sayısı kadar suç oluştuğu anlaşıldığından, Tebliğnamede belirtilen 1 numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiş ve sanık ile müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Ancak;

1.Sanığın cezalandırılması talebini içeren iddianamede ve 10.10.2022 tarihli celsede sanığın yüzüne karşı verilen mütalaada, 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddenin üçüncü fıkrasının (a) bendinde yer almadığı halde, 5271 sayılı Kanun'un 226 ncı maddesi uyarınca sanığa ek savunma hakkı verilmeden anılan yasa maddesinin uygulanması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2.Bozma öncesi, sanığın atılı suçtan 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair verilen kararın, sadece sanık tarafından temyiz edilmesi nedeni ile 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddenin son fıkrası gereği kazanılmış hakkı saklı tutularak bozulmasına karar verilmiş olmasına rağmen, bozma sonrası yapılan yargılamada sanığın atılı suçtan ayrı ayrı 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek, ilamının aksine aleyhe temyiz yasağına aykırı şekilde davranılması,

Hususları hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR