Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/4107 K.2024/1160

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Aksaray Cumhuriyet Başsavcılığının 13.01.2021 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Aksaray 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.12.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 154 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca hapis cezasından çevrili 3.000,00 TL ve doğrudan verilen 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 22.05.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine, sanığın 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi; mahkemenin eksik ve yanlış hüküm verdiğine kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna mahkemenin fiili durumu gereği gibi değerlendirmediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay sanığın Yenikent Beldesinde bulunan Hazineye ait olan 1492 parsel sayılı yeri ekmek sureti ile tecavüz ve müdahalede bulunduğu iddiasına ilişkindir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın Yenikent Beldesinde bulunan Hazineye ait olan 1492 parsel sayılı yeri ekmek sureti ile tecavüz ve müdahalede bulunarak üzerine atılı suçu işlediği sanığın dolaylı ikrarı, keşif icrası, bilirkişi raporları ile tüm dosya kapsamından anlaşıldığından mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 sayılı yasa ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 154 üncü maddesinin birinci fıkrasındaki "kamu" ibaresinin hükümden çıkartılması karşısında belediye sınırları içerisinde bulunan meralara tecavüzün suç olmaktan çıkartılmış olduğu, 5237 sayılı Kanun'un 154 üncü maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen suçun, köy tüzel kişiliğine ait ya da köylünün ortak kullanımına bırakılmış yerlere karşı işlenmesi halinde oluşacağı, suç konusu yerin köy tüzel kişiliğine ait olmadığı gibi köyde bulunmayıp belde sınırları içerisinde bulunduğundan ve köylünün ortak yararlanmasından bahsedilemeyeceğinden, unsurları itibariyle oluşmayan suçtan beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Suça konu taşınmazın arsa vasfıyla hazine adına tapuda kayıtlı olduğu, 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 154 üncü maddesinin birinci fıkrasındaki "kamu" ibaresinin hükümden çıkartılması nedeniyle sanığın eyleminin suç olmaktan çıkarıldığı, 5237 sayılı Kanun'un 154 üncü maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen suçun köy tüzel kişiliğine ait ya da köylünün ortak kullanımına bırakılmış yerlere karşı işlenmesi halinde oluşacağı, suça konu yerin belde belediyesi sınırları içinde bulunduğundan atılı suçun unsurları itibariyle oluşmadığı anlaşıldığından Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkında verilen beraat kararında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 22.05.2023 tarihli ve 2023/530 Esas, 2023/1232 Karar sayılı kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,