Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/4229 K.2024/5351

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 29.02.2012 tarihli iddianamesi ile sanığın, hırsızlık, başkalarına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma ve resmi belgenin düzenlenmesine yalan beyan suçlarından cezalandırılması talep olunmuştur. 2. Ankara 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.06.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında temyize konu başkasına ait kimlik bilgilerini kullanma ve resmi belgenin düzenlenmesine yalan beyan suçlarından mahkumiyet kararı verilmiştir,

3. Ankara 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.06.2016 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 24.05.2022 tarihli kararı ile "10.12.2011 tarihinde, ......., Market’ten suça konu gıda ürünlerini çalmak isterken market çalışanlarına yakalanan sanığın, kolluk görevlilerince soruşturma işlemleri başlatılması amacıyla kimlik bilgileri istendiğinde, müşteki ........, adına düzenlenmiş sürücü belgesi fotokopisini ibraz ederek müşteki .......,hakkında hırsızlık suçundan kamu davası açılmasına neden olması şeklinde gerçekleşen eyleminde,

5237 sayılı TCK’nın 44. maddesi uyarınca sadece en ağır cezayı gerektiren TCK’nın 268/1 maddesi delaletiyle aynı Kanun’un 267 maddesinde düzenlenen iftira suçundan hüküm kurulması gerekirken, iftira suçu ile birlikte 5237 sayılı TCK’nın 206/1 maddesinde düzenlenen suçtan da hüküm kurulması..." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine yapılan yargılama sonucuna göre; Ankara 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.01.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında başkasına ait kimlik bilgilerini kullanma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 268 inci maddesi delaletiyle 267 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; suçun sübutuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın yargılama konusu eyleminin başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçunu oluşturduğu nazara alındığında, 5237 sayılı Kanun’un 268 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin, sanığın gerçek kimlik bilgilerinin tespit edildiği tarih olan 14.12.2011 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Ankara 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.01.2023 tarihli ve 2022/790 Esas, 2023/80 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,