Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/4230 K.2024/223

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilerek gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 08.07.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2.İstanbul Anadolu 31. Ceza Mahkemesinin, 10.12.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan beraat kararı verilmiştir.

3.İstanbul Anadolu 31. Ceza Mahkemesinin, 10.12.2015 tarihli kararının katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 18.05.2022 tarih, 2020/28681 Esas, 2022/9904 Karar sayılı ilamı ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan mahkumiyet kararı verilmesi gerektiği belirtilerek bozma kararı verilmiştir.

4.Bozma kararı sonrası, İstanbul Anadolu 31. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 23.02.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan 2 yıl 6 ay hapis ve 200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, somut bir nedene dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, katılanın olay tarihinde şoförü olarak çalışan sanığın, katılanın olay öncesinde başka bir sebeple şifresini öğrendiği banka kartını bilgisi ve rızası dışında alıp menfaat sağlamak suretiyle atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Olayın intikal şekli ve zamanı, katılanın aşamalardaki beyanları, tanık beyanları, sanığın tevilli ikrara dönük savunmaları ve tüm dava dosyası kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın temyiz talebi reddedilmiştir.

V. KARAR