Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/4258 K.2024/742

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Develi Cumhuriyet Başsavcılığının 19.11.2021 tarihli iddianamesi ile sanığın iftira suçundan cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır.

2. Develi Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.01.2023 tarihli kararı ile sanığın iftira suçundan 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 23.06.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik katılanın istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca kabulü ile evrak üzerinden yapılan inceleme sonucunda sanığın üzerine atılı suçtan beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyiz istemi; tanık beyanlarına dayanılarak mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiğine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay; sanığın işlemediğini bildiği halde katılan hakkında görevini eksik yaptığı iddiası ile ilgili şikayetçi olduğu iddiasına yöneliktir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın üzerine atılı suçu işlediği kabul edilerek mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanığın mahkûmiyetine yeterli delil olmadığından bahisle sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Katılan ifadesi, sanık anlatımları, tanık ifadeleri ile tüm dava dosyası kapsamından sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair, mahkûmiyete yeterli şüpheden uzak kesin delil olmadığından, beraatine karar verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamış, katılanın tanık beyanlarına üstünlük tanınarak mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiğine yönelik temyiz itirazı yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 23.06.2023 tarih, 2023/963 Esas sayılı kararında katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,