Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/4285 K.2023/10335

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında, Türkoğlu Cumhuriyet Başsavcılığının 21.03.2016 tarihli iddianamesiyle, hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Türkoğlu Asliye Ceza Mahkemesinin 02.05.2016 tarihli kararıyla, sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. Türkoğlu Asliye Ceza Mahkemesinin 02.05.2016 tarihli kararının, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 04.05.2021 tarihli kararıyla, basit yargılama usulünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmasında zorunluluk bulunması gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, Türkoğlu Asliye Ceza Mahkemesinin 14.02.2022 tarihli kararıyla, sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; sanık hakkında tekerrüre esas alınan hükümde ikinci kez mükerrirliğe ilişkin hükümlerin uygulanması gerektiğine, sanığın gözaltında kaldığı sürenin cezasından mahsup edilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, ...'nda hükümlü iken Niğde Açık Ceza İnfaz Kurumu'na sevk olan sanığın, teslim olması gereken sürede teslim olmayarak firar ettiği ve akabinde yakalandığı iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

A.Tebliğname Yönünden; Cumhuriyet savcısı tarafından 18.02.2022 tarihinde süre tutum dilekçesi verildiği anlaşılmakla, Tebliğnamedeki ret düşüncesine iştirak edilmemiştir.

B. Cumhuriyet savcısının Temyizi Yönünden

Sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilamda tekerrür hükümlerinin uygulandığı bu nedenle sanığın ikinci kez mükerrir olduğu ve gözaltında geçirilen sürenin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 63 üncü maddesi uyarınca hükmolunan cezadan mahsubuna karar verilmesi gerektiği anlaşılmış ise de, bu hususların infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

1. Dosya kapsamında yer alan, 07.03.2016 tarihli müzekkere, 09.03.2016 tarihli Firar Fişi ve Vukuat Raporu ile sanığın ikrara yönelik savunması birlikte değerlendirildiğinde, sanığın sevk olduğu Niğde Açık Ceza İnfaz Kurumu'na teslim olması gereken süreden 48 saat geçmesine rağmen teslim olmayarak üzerine atılı suçu işlediği anlaşıldığından, Mahkemece verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle Türkoğlu Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.02.2022 tarihli kararında Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,