Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/4324 K.2025/2627

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Yargıtay Bozma Kararı

Antalya 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.01.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen kararın, Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin, 27.03.2023 tarih ve 2020/5702 Esas, 2023/1669 Karar sayılı kararı ile, koşulları oluşmadığı halde sanık lehine haksız tahrik indirimi uygulanması suretiyle eksik ceza tayin edildiği ve tekerrüre esas alınan ilamda uzlaştırma işlemi uygulanıp uygulanmadığı araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği şeklindeki gerekçelerle bozulmasına karar verilmiştir.

B. Yargıtay Bozma Kararından Sonraki Yargılama Süreci

Bozma üzerine Antalya 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.09.2023 tarih ve 2023/295 Esas, 2023/631 Karar sayılı kararı ile sanığın, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 109/2, 3-b-son, 62/1, 53 maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; hürriyeti tahdit suçunun unsurlarının oluşmadığına, sanığın mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığına, sanığın atılı suçu işlemediğine, beraat kararı verilmesi gerektiğine, sanık hakkında 5237 sayılı Kanunun 110. maddesi ve aynı Kanunun 29. maddesinin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna, lehe olan hükümlerin uygulanması gerektiğine, re'sen gözetilecek sebeplerle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava dosyası kapsamına göre, kız arkadaşı F.A.'yı görmek amacıyla Antalya'ya gelen mağdurun başkasıyla evli olduğu halde F.A. ile gayri resmi birliktelik sürdürmesi nedeniyle F.A.'nın annesi temyiz dışı sanık M.E. ile tartışması akabinde, olaydan haberdar olan F.A.'nın üvey babası temyiz dışı sanık Ş.E.'nin, kardeşi olan sanığa haber vermesi üzerine sanığın o sırada yanında bulunan temyiz dışı sanık İ.Ö. ile birlikte olay yerine gittikleri, sanıkların olay yerinde bulunan mağdura yönelik birlikte basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralama eyleminde bulundukları, olay sırasında köy kahvesine kaçan mağduru orada tekrar darp ederek zorla arabaya bindirip otobüs terminaline bırakmak suretiyle hürriyetinden yoksun kıldıkları iddiasına ilişkin olarak;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği,

olayın kolluğa intikal şekli, mağdur hakkında hazırlanan doktor raporu, mağdur beyanları, sanık savunmaları, Yargıtay bozma ilamı ve tüm dosya kapsamındaki delillere göre, sanığın, mağduru hürriyetinden yoksun bıraktığı şeklindeki mahkeme kabulünde, koşulları bulunmadığından etkin pişmanlık hükmünün ve haksız tahrik hükmünün uygulanmamasında, dosya kapsamıyla örtüşen gerekçelerle lehe hükümlerin uygulama dışı bırakılmasında isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR