Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/4350 K.2025/650

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 09.05.2023 tarihli ve 2023/454 Esas, 2023/1157 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanık hakkında, parada sahtecilik suçundan, Bakırköy 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 28.12.2022 tarihli ve 2022/161 Esas, 2022/513 Karar sayılı kararı ile verilen mahkumiyet hükmünün Bölge Adliye Mahkemesince kaldırılarak beraatine hükmedilmek suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, bu hükümle birlikte "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma, satın alma veya kabul etme" suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik ise istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, bu hükmün sanık müdafince temyiz edildiği,

Bölge Adliye Mahkemesince 07.07.2023 tarihli ek kararla "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma, satın alma veya kabul etme" suçundan verilen hüküm yönünden temyiz isteminin reddine karar verildiği, ek karara karşı temyiz isteminde bulunulmadığı ancak "parada sahtecilik" suçundan verilen hükmün temyize tabi olduğu gerekçesiyle dava dosyasının Yargıtaya gönderildiği anlaşılmakta ise de;

Sanık müdafinin 21.06.2023 tarihli temyiz dilekçesi başlığında, suç adı kısmında "parada sahtecilik" suçuna yer verildiği ancak dilekçe içeriğinde bu suça ilişkin bir temyiz talebinin bulunmadığının anlaşılması karşısında;

Beraat kararının gerekçesine yönelik olmayan temyizde sanığın hukuki yararı bulunmadığından sanık müdafinin temyiz isteminin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,